Ucieczka

Cóż. Ja po prostu lubię autora i lubię jego bohaterów, a Johna Pullera lubię bardzo. Podobnie jak Bobby’ego w którego winę chyba nie wierzył żaden czytelnik. Pojawienie się tej część przygód braci było tylko kwestią czasu. I dobrze, że czas ten nastał, tym bardziej, że Ucieczka jak dla mnie to znakomita część serii. Nie twierdzę że poprzednie były mniej udane, ale ta jest bardzo, bardzo dobra. Świetnie napisana, znakomicie skomponowana, z fantastycznymi nowymi bohaterami, w końcu z Bobby’m jako aktywnym bohaterem książki. Dobrze skonstruowana fabuła, akcenty jak zwykle u autora rozłożone właściwie. Sama historia jest bardzo szybka, ale nie pozostawia czytelnika w zawieszeniu. Jest jasna i przejrzysta, nawet w sytuacjach kiedy autor wiedzie odbiorcę na błędne ścieżki. A to zdarza mu się jak zwykle często. Udanie często. Nie wiem czy to tylko moje wrażenie, a może po prostu ten tom był bardziej emocjonalny, ale John Puller stał się odrobinę mniej oficerem śledczym, a stał się bardziej człowiekiem, mężczyzną, bratem. Czy po prostu przyjacielem. Jakąś taką większą miękkość charakteru, działań niekoniecznie, dostrzegłam w nim i jego zachowaniu. Ciekawa jest oczywiście postać kobieca i nie ukrywam, że najciekawsze jest jej zachowanie na ostatnich stronach. Ciekawe, czy będzie kontynuacja tej relacji? Czy Baldacci w końcu zdecyduje się poszerzyć życie uczuciowe głównego bohatera? Polecam, to fantastyczna seria, świetni bohaterowie, lektura szybka i przyjemna, niekiedy trudna w odłożeniu na dalszy czas. I tak, tylko czekam na dostępność kolejnej części w bibliotece i zabieram się za ciąg dalszy. Tylko co będzie potem?