Tylko ta noc

Kolejna część opowiadająca o rodzinie Smythe- Smith. Jedna udawana choroba, jedno bolesne (głównie dla zmysłu słuchu)zastępstwo, jeden okropny koncert zagrany przed londyńską śmietanką towarzyską, a ile konsekwencji! Najważniejszą jest oczywiście miłość, tym razem trochę nietypowa dla tej pisarki, bo od pierwszego wejrzenia, która dopada dwójkę głównych bohaterów. A skoro młodzi zakochują się w sobie z wzajemnością już na początku książki, to pozostaje im tylko zmierzyć się z tajemniczą przeszłością panny Wynter. Przyznaję, że nadmiar rozterek pięknej guwernantki odrobinę mnie znużył. Tym bardziej, że wszystkie były w jednym tonie, tj. chciałabym, a boję się. Czy też właściwie: „wiem, że nie powinnam, ale jednak nie mogę się powstrzymać”. Nie wykluczam, że opisywanie takich rozważań było równie mało interesujące, jak i ich czytanie i dlatego pani Quinn zdecydowała się na zakończenie w iście awanturniczym stylu. Mamy więc szaleńca owładniętego żądzą zemsty, porwanie, pościg, wreszcie imponującą akcję ratunkową, a wszystko to uwieńczone jest moim ulubionym happy endem. Dodatkowa gwiazdka za urocze i przezabawne rozmowy pomiędzy siostrami Plainsworth. Przyjemna, relaksująca i niezbyt wyczerpująca intelektualnie lektura, dokładnie taka, jakiej się spodziewałam.