Twarz z lustra

Uwielbiam takie książki - historia, kryminał, uczucie. Bohaterką książki jest Łucja - młoda neurochirurg mieszkającą we współczesnej Warszawie. Rozstała się z mężem. W jej mieszkaniu znajduje się kufer odziedziczony po babce. Jest zamknięty. Łucja domyśla się, że znajdują się w nim rodzinne pamiątki. Mimo próśb swojej przyjaciółki nie chce go otworzyć, boi się przeszłości. Nie chce jej odkrywać i wracać do dzieciństwa. W zw. z koszmarami, które nawiedzają ją w snach odczuwa cały czas niepokój. Dzieciństwo spędziła z babką, psychicznie chorą matką i ojcem hazardzistą w mieszkaniu w kamienicy na warszawskiej Pradze. Chce je wymazać z pamięci. Jaką tajemnicę kryje kufer dowiemy się po przeczytaniu kilkudziesięciu stron książki. Czy odkryte dokumenty i pamiątki będą miały związek ze starym, bo z XIX w pochodzącym obrazem, będącym własnością poznanego przez Łucję Włodzimierza - znanego kolekcjonera sztuki i pasjonata historii Warszawy? Obraz przedstawia portret młodej kobiety - lustrzanego odbicia Łucji. W celu rozwiązania tej zagadki, konieczne jest poznanie historii rodziny Łucji. Włodzimierz oferuje pomoc. Wędrujemy więc po warszawskiej Pradze, Śródmieściu, Mokotowie na podstawie starych map i dokumentów. Chodzimy m.in. po starej Brzeskiej, Ząbkowskiej, po podwórkach z charakterystycznymi kapliczkami oraz na Bazar Różyckiego. Daleka jest jednak droga do odkrycia historii rodziny Łucji. Gorąco polecam do przeczytania, a tym samym zapoznania się z historią miejsc ( i ich klimatu ) już dzisiaj nie istniejących. Czytałam z wielką przyjemnością i zainteresowaniem. Tym bardziej, że w książce znajdują się stare fotografie, listy, dokumenty, mapki Warszawy z nazwami ulic.