Tu i teraz

Jakaś taka mało przekonująca. Czytałam już lepsze książki Santy Montefiore. Z tematem demencji już chyba zawsze będzie mi się kojarzyć "Motyl" Lisy Genovy. W obu książkach choroba była przedstawiona po części w narracji pierwszoosobowej i po części oczyma rodziny i bliskich. W książce Genowy jest jednak przedstawiony bardziej merytorycznie, bezpośrednio i bardziej przejmująco. Santa Montefiore sporo miejsca w książce poświęca innym wątkom: związki uczuciowe córek głównej bohaterki, wspomnienia z młodości, życie społeczne mieszkańców miasteczka. Trochę to wszystko zbyt cukierkowe. Gdybym nie znała autorki, mogłabym sądzić, że napisała to Fannie Flagg. Pisarka potrafi wciągnąć czytelnika w świat stworzony w powieści. Żyjemy problemami, z którymi muszą się zmierzyć bohaterowie powieści. Gdyby tylko ściągnąć warstwę lukru, historia byłby bardziej prawdziwa. Nie brak w tej opowieści momentów wzruszeń i smutku, ale jest też sporo radości, życiowej mądrości, subtelnej miłości i przekonania o sile płynącej ze wsparcia rodziny. Do przeczytania.