Trzy tragedie i karnawał

Sięgając po dramaty Mrożka, spodziewamy się uniwersalnych treści, łączących wnikliwą obserwację i ironiczny, niezwykle trafny humor. Nie zawiodą nas w tej mierze trzy zebrane tutaj tragedie. To, co może okazać się inne, skłaniające do dyskusji i całkowicie odkrywcze, to "Karnawał czyli pierwsza żona Adama" - utwór ostatni, sięgający po nieco inne spostrzeżenia, niezwykle 'ruchliwy' w porównaniu z dość typową dla dramatu statycznością.. Wydawca zdecydował się złożyć ze sobą treści nieprzemijające, czasem niemal profetyczne, wyrosłe ze zmian świetnie skomentowanych przez autora. W "Krawcu" zobaczymy samych siebie jako obiekty manipulacji, dostrzeżemy niestałość podziwu, zmienność przychylności tłumu. Zastanowimy się, czy faktycznie tak łatwo zakładamy kolejne maski i nad tym, jak cienka jest linia dzieląca Barbarzyńcę od Ekscelencji - jakkolwiek te postaci rozumiemy. "Ambasador" postawi nas przed moralnymi dylematami i odwołaniami do relacji pomiędzy ówczesnymi, odległymi światami Europy Zachodniej i Wschodniej. Podążymy za wiecznym poczuciem niższości, za upadkiem ideałów, otrzemy się o pytania natury filozoficznej. Natomiast "Kontrakt" będzie przykładem na zderzenie się światopoglądów, szacunku dla własnego życia i pozornego lekceważenia upływającego czasu. Dotrzemy do granicy zaufania i przyzwoitości. Zbiór powstał przede wszystkim z myślą o książkowej premierze "Karnawału" - farsy bardzo współczesnej, wspartej na postaciach rzeczywistych i fantazyjnych, od Goethego po szatana czy mitologicznego Prometeusza. Tutaj autor w rozbuhanym stylu, z ironią miesza to, co wielkie i klasyczne ze zwykłą, ludzką niedoskonałością i podatnością na żądze. Ten portret dzisiejszej miałkości ma tempo telewizyjnych reklam, zmienia się w taneczny i bezrozumny pościg za przyjemnością. Nie będę się siliła na analizy treści, bo uczynił to w znakomity sposób Antoni Libera - znawca literatury i samego Mrożka. Mogę tylko zachęcić do uważnej lektury wstępu, który prócz odniesień do samych dramatów, zawiera też niezwykle ciekawe informacje o autorze. Całość przeczytałam z ogromną przyjemnością, nie bez zadumy i przyznawania racji komentarzom wygłaszonym przez pozornie drugoplanowe osoby. Mrożek bowiem, w typowy dla siebie sposób, czyni szarych bohaterów istotą sarkazmu zawartego w ripostach i reakcjach. Polecam, bo język przekazu jest prosty ale i bardzo efektowny, a zamknięty na scenie obraz rozlewa się w historię, politykę i nasze indywidualne doświadczenia. Ps. Jest to wydanie wyjątkowe, niezwykle eleganckie i zawierające manuskrypt premierowej sztuki. Katarzyna we współpracy z Wydawnictwem Noir Sur Blanc.