Trzy kobiety doktora W.

Powieść obyczajowa, romans z ukrytą głębią psychologiczną w tle. Tytuł kusi ,że zanosi się na wątki medyczne. Niestety, ale to z medycyną ma niewiele wspólnego. Akcja rozgrywa się na trzech płaszczyznach czasowych: koniec PRL-u, lata dziewięćdziesiąte, czasy współczesne. Głównym tytułowym bohaterem jest Arkadiusz Wilk, lekarz medycyny w Warszawie. Powieść napisana z punktu widzenia żeńskich bohaterów poprzetykanych krótkimi rozdzialikami spojrzenia na kwestie życiowe przez samego Arkadiusza. Trzy kobiety ,które wpływają na bieg życia lekarza: Marzena, Jagoda , Zuzanna. To książka o uczuciach Wilka do każdej z nich. Skupiamy się na emocjach, relacjach międzyludzkich, trudnych rodzajach zróżnicowanej miłości, wchodzeniu w dorosłość, kłamstwie, zdradach, przebaczaniu, przeżyciach wewnętrznych doktora, decyzjach życiowych, refleksjach , dramacie ludzkim, szukaniu sensu życia. To są właśnie tematy , którymi zajmujemy się w czasie czytania powieści. Książka dosyć trudna , potrafi przeczołgać człowieka, a jednocześnie czyta się ją lekko , dzięki samej kompozycji powieści. Nie jest w żadnym wypadku nudna, natrafiamy na niespotykane zwroty akcji. Przekonujemy się , że przeszłość wpływa na decyzje w teraźniejszości. Napięcie , które buduje się w trakcie czytania dodaje pikanterii lekturze. Postacie występujące są złożone, ciekawie zbudowane. Ogólnie czyta się ją dobrze. Jako przerywnik między trudniejszymi pozycjami, wymagającymi większej uwagi będzie w sam raz. Polecam na popołudniówkę!