Trup z recyklingu

Komedia kryminalna z przymrużeniem oka. Komedia omyłek, farsa, gagi i nieporozumienia, jak to bywa u Iwony Banach. Treść śmieciowa, sortowanie właściwe, recykling. Osiedle Radość w Boligłowie nie radzi sobie z prawidłowym gromadzeniem odpadów w odpowiednio przygotowanych pojemnikach, stąd wysokie opłaty i straszenie karami. Ale jak poradzić sobie z upartymi mieszkańcami , którzy ani myślą dostosować się do sytuacji ogólnopolskiej. Skoro ,,przemiła’’ zbiorowość osiedla nie segreguje prawidłowo śmieci , sprawę biorą w swoje ręce dwie starsze panie emerytki , trochę wredoki – Stefania i Waleria. Zamieniają się w dwie panie detektywki i obserwatorki miejskiej altanki śmietnikowej. Wszystko byłoby na miejscu albo i nie , gdyby w kontenerze ni stąd ni zowąd nie pojawiła się ludzka wystająca z niego noga. Nie zabraknie oczywiście w tym wypadku policji nawet w roli płci żeńskiej. Dreszczyku dodaje tajemnicze zniknięcie jednej z seniorek, pojawienie się pewnego pana z marginesu społecznego, kłótni rodzinnych oraz obydwu mężów pań emerytek, nadmiernie im uległych . Dużo humoru sytuacyjnego, kąśliwe uwagi; doskonale wykreowane postacie , takie, które możemy spotkać w naszym społeczeństwie, szybkie tempo, zwroty akcji, śmiech nie zawsze na miejscu, pełno zaskakujących intryg. Zabawa i zarazem kryminał. Mam tylko jedną uwagę odnośnie samej segregacji śmieci. Słoików i pojemników plastikowych nie trzeba myć przed wyrzuceniem. Wystarczy je opróżnić z zawartości. W procesie recyklingu szkła i tak będą one czyszczone . To jest niezbyt precyzyjne rozpoznanie przez autorkę. W końcu im poświęcona jest ta powieść. Poza tymi nieścisłościami , reszta jest w porządku. Można się pośmiać i porozwiązywać zagadkę kryminalną. Polecam dla fanów tego gatunku !