Tramwaj nr 1852

Gdybym miał kierować się tylko poziomem zbezczeszczenia ludzkiego ciała jaki Edward Lee serwuje w swoich historiach, mógłbym być nieco zawiedziony. Gdybym trzymał się sztywno utartych schematów, pomyślałbym że to bardziej pisarski eksperyment i próba wyrwania się z ekstremalnej szufladki. W każdym z tych aspektów pewnie mógłbym przyznać sobie rację, bo tytuł "Tramwaj nr 1852" nieco odbiega od mocniejszych powieści autora. Na pierwszy rzut, bez wątpienia to hołd dla samego Howarda Phillipsa Lovecrafta, który staje się główną postacią tej opowieści. Pisarz, który pewnego dnia dostaje szansę napisania opowiadania do pornograficznego periodyku. Nie jest to większym zaskoczeniem, bo Edward Lee nigdy nie ukrywał swojej fascynacji twórczością H.P. Lovecrafta. Dwa, to doświadczenia mistyczne bohatera, które odbiegają daleko od światów znanych z książek "Sukkub", "Świnia" czy "Diabelskie nasienie". Tutaj, przyda się duża porcja elastyczności. W każdym razie, to nadal Edward Lee, ogromna ilość nagości, bezpośrednich zbliżeń, włącznie z analizą gęstości przełykanego nasienia. Jest brutalnie, choć bez krwi. Jest przemoc, choć jedynie słowna. Taki Edward na pół gwizdka, mimo to, historia jak najbardziej wciągająca.