Z przedmowy: Czytelnikowi należy się wyjaśnienie: książka ta nie przedstawia dziejów Żydów w Azji Mniejszej okresu rzymskiego w ujęciu chronologicznym, nie jest wykładem religii Żydów w diasporze, nie zawiera szczegółowych ustaleń na temat wpływów judaizmu na środowiska pogańskie czy gminy chrześcijan, choć każdego z tych problemów po trosze dotyka. Skupia się przede wszystkim na pytaniu o żydowską tożsamość i o odrębność tej grupy mieszkańców poleis Azji Mniejszej. W powszechnej opinii (w znacznej mierze podzielanej przez autorkę) zhellenizowani Żydzi okresu cesarstwa uczestniczyli w życiu miejskim, korzystali z tych samych instytucji co poganie, pełnili urzędy w administracji miejskiej i imperialnej, ich obyczaje epigraficzne nie różniły się zasadniczo od powszechnie przyjętych w greckim otoczeniu. Jak więc Żydzi zachowali swoją odrębność w środowisku greckim? Czy „żydowskość” ograniczała się jedynie do odmienności religijnej? Czy i w jaki sposób ewoluowała tożsamość Żydów w przeobrażającym się świecie? Jak przebiegał proces hebraizacji tych środowisk i dlaczego tak łatwo uległy one wpływom tzw. judaizmu rabinicznego w okresie, o którym wiemy niewiele, ponieważ ok. roku 6oo kończy się materiał epigraficzny i zaczynają „wieki ciemne” diaspory, a w IX i X stuleciu są to już środowiska całkowicie zhebraizowane? O ile łatwo jest wskazać dolną granicę przyjętej chronologii – wyznacza ją bowiem materiał zawarty w Dawnych dziejach Izraela Józefa Flawiusza, który przytacza ustawodawstwo rzymskie z 2. połowy I w. p.n.e. – o tyle granica górna musi pozostać płynna, choć można by uznać, że jest nią początek V stulecia, kiedy niszczono synagogi i zamieniano je na kościoły, Żydzi zmuszani byli do konwersji, a cesarskie ustawy narzucały im wiele ograniczeń, m.in. zabraniając pełnienia urzędów w administracji imperialnej. Jednak nieprecyzyjne datowanie późno antycznego materiału epigraficznego, konieczność sięgnięcia do regulacji ustanowionej przez cesarza Justyniana, a wreszcie świadomość, że wielka synagoga w Sardes działała do perskiego najazdu w 616 r., czynią początek wieku V granicą umowną.
Klimat książki
Głęboka analiza historyczno-społeczna dotycząca zachowania tożsamości żydowskiej w zhellenizowanym świecie antyku.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Rozbudowany świat
- wolne tempo
Tropy
- konflikt kultur
- trwanie tradycji
Trudne tematy: przemoc religijna, przymusowa konwersja
Szczegóły
- Rok wydania
- 2012
- Liczba stron
- 352 str.
- Wydawnictwo
- Wydawnictwo Naukowe Sub Lupa
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Parnassus
- Gatunek
- historia
- ISBN
- 9788393127177
Inne książki autora
(4)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Tożsamość diaspory. Żydzi w Azji Mniejszej okresu cesarstwa" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.