Topiel

Ciekawie skomponowana fabuła kryminalna wpleciona w wątek powodzi 1997 roku. Nie jest to może, aż tak dobra książka jakby można się było spodziewać, ale nie przeczę, że jednak dość mocno zaintrygowała mnie. Sam autor tłumaczy, że wydarzenia są całkowitą fikcją literacką przez niego wymyśloną, więc właściwie nie ma się do czego przyczepić. Umiejętność wczucia się w stylówę młodych bohaterów książki, ukazanie ich charakterów, przeżyć i używanego języka wyszła autorowi bardzo dobrze. Pewne kwestie nie do końca mi tutaj zagrały, ale rozumiem, że taka była intencja autora, aby jak najbardziej realistycznie przedstawić dramat ludzi walczących z żywiołem i jego skutkami. Dla mnie troszkę momentami zbyt nużące. Brak wsparcia i górnolotne obietnice, to chyba już u nas normalność, jeśli chodzi o działania naszych władz w kwestiach takich czy innych katastrof i akurat to mnie nie dziwi, dlatego dobrze, że zostało to przez Pana Ćwieka zaakcentowane. Życie, które pomimo różnego rodzaju wydarzeń czy kataklizmów po prostu się toczy próbując zatrzymać jakąś odrobinę normalności, chyba nikogo nie powinno już dziwić. Gdyby wszyscy jednakowo reagowali, dramatyzowali czy histeryzowali myślę, że nic nie mogłoby wrócić na swoje tory, nic nie można by było odbudować. Motyw kryminalny również ciekawy, nietypowy, może troszkę odrobinę przerysowany, ale liczy się dobry pomysł. Mnie najbardziej jednak wciągnął wątek młodego zagubionego człowieka, który próbując różnych rozwiązań dla swoich problemów dokonuje tragicznego w skutkach wyboru raniącego wrażliwe serce czytelnika. Polecam.