Toksyczna matka

Robert Rutkowski z Ireną Stanisławską poruszyli bardzo niebezpieczny temat. Pewnie im się za to dostanie, niezależnie od jakości dzieła. Nie jestem zwolennikiem dychotomicznego podziału dobry – zły zgodnego z binarnością płci. Poruszony temat uważam za bardzo ważny. Ostatnio co raz częściej mówi się o Syndromie dorosłego dziecka z rodziny dysfunkcyjnej (DDD),gdzie dysfunkcja jest pojęciem bardzo szerokim. Akurat w tą szerokość (i modę?) spróbował uderzyć Rutkowski? Nie wiem. Natomiast po włożeniu kija w mrowisko odniosę się do treści. No i dostanie się Rutkowskiemu i Stanisławskiej ode mnie nie za treść tylko za jakość. Autorzy w zbyt krótkiej treści porywają się na zbyt duży temat. W konsekwencji całość wybrzmiewa mi jak jedna ogromna generalizacja i uproszczenie. Pewnie część kojarzy książkę Z. Miłoszewskiego lub film na jej podstawie pt „Uwikłanie”. Było tam o metodzie ustawień systemowych i o relacjach w rodzinie. Nie da się uprościć wszystkiego do matki toksycznej, bądź do toksycznego ojca czy innych spokrewnionych bądź spowinowaconych. Mówi się raczej o systemie, czyli większej grupie społecznej, niezależnie od względnej ważności poszczególnych osób. Natomiast dla Rutkowskiego (nawet gdy bardzo lubię prostotę jego przekazu z poprzednich książek) wszystko jest bardzo proste i nigdy się nie zawaha i nie powie „to zależy”. Mi się wydaje, że układy idealne w psychologii bądź w psychoterapii są wyłącznie w teoriach naukowych. W życiu, jak to w życiu, bywa różnie i „to zależy”. Poza tym czyta się bardzo szybko i przystępnie. Język jest zrozumiały i prosty. Tylko mi ta jednoznaczność wciąż i wciąż przeszkadzała (nawet gdy sam mam tendencje do kategorycznych sądów). Pewnie dla kogoś będzie to książka ważna i rewelacyjna, dla innych marnotrawienie zasobów. Ja pozostanę przy opinii następującej: „średniaczek”. PS Namęczyłem się z pisaniem tej opinii. Język mam mocno pogryziony by nie poniósł mnie wodospad wszystkich kłębiących się w głowie myśli. Wydaje mi się, że zbyt trudny temat poddany został próbie łatwego w odbiorze ujęcia.