To są jakieś jaja

„To są jakieś jaja” przeczytałam z dość neutralnym nastawieniem i w sumie z podobnym odczuciem ją odłożyłam – bez większych zachwytów, ale też bez rozczarowania. To książka, która stawia bardziej na lekki ton i codzienne obserwacje niż na coś bardzo głębokiego czy przełomowego. Styl jest przystępny, momentami swobodny, co sprawia, że czyta się ją szybko i bez większego wysiłku. Nie czułam, żeby wymagała ode mnie dużego zaangażowania emocjonalnego – raczej towarzyszyła mi gdzieś „obok”. Mam wrażenie, że jej siła leży w prostocie i w tym, że może trafić do osób szukających czegoś niewymagającego. Jednocześnie zabrakło mi czegoś, co zostałoby ze mną na dłużej – jakiejś myśli, która naprawdę by wybrzmiała albo zmusiła do refleksji. Nie była to książka, do której wracałabym myślami po skończeniu, ale też nie uważam czasu z nią za stracony. Taka pozycja „na raz” – w porządku na chwilę, bez większych emocji po zamknięciu.