To, czego nie mówimy

Young, ach ta Young. Cóż poradzę, że tak lubię jej serie? I cóż poradzę, że nawet jak książka idealna nie jest, to wciągam, czytam, przeżywam i się zachwycam? To, czego o mnie nie wiesz, jest właśnie książką nieidealną. Przeładowaną emocjami, dramami, tragediami. Oboje głównych bohaterów przejścia ma za sobą nieliche, relacje rodzinne dalekie od normalności, popapraną psychikę i problemy ze sobą. Ale co z tego, pytam, skoro książkę czyta się tak lekko, łatwo i przyjemnie? Tak, historia Dahlii i Michaela porywa jak wir. Porusza wszelkie emocjonalne struny w papierowych serduszkach romansolubnej mnie. Wywołuje łzy i uśmiech, zapewnia pełną gamę przeżyć. Bo Michael - facet ideał, kochający mocą tysiąca słońc, facet w którym nie da się nie zakochać i nie chcieć wyciągnąć go z kart książki, by mieć go na własność. Ta miłość do Dahlii, która go spala, powoduje szybsze bicie serca także u czytelniczki. Sama Dahlia to dziewczyna, z którą wręcz chce się zaprzyjaźnić. Pocieszyć, potrząsnąć a potem iść w tango i dobrze się z nią bawić. Lubię lubić bohaterów i tu było mi to dane w pełnej krasie. To, co lubię w seriach, czyli bohaterowie innych tomów - tu mało, że się przewijają, oni są pełnoprawnymi uczestnikami wydarzeń. Widzimy co się z nimi dzieje, dowiadujemy się o nowościach z ich życia. To ogromna zaleta ;) Pojawiają się też nowi - cała rodzina Dahlii, kolejna gama charakterów, kolejni faceci do zalizania i dziewczyny do zaprzyjaźnienia. No i samo miasteczko. Uwielbiam atmosferę Hartwell ;) nadmorski kurort, z pozoru uśpiony pozasezonowo, a jednak tak pełen życia ;) Jest też mały wątek kryminalny. Szybki i krótki, ale powodujący mocniejsze bicie serca ;) Ale do czego by tu się doczepić… Może gdyby Dahlia mniej dramatyzowała… To byłoby lepiej. Serio. Choć nie przebiła największej queen drama z książek Young, to jednak mocno się starała :P Pozostaje też kwestia blurba. Nie wiem czemu wydawca robi to czytelniczkom, że wydarzenia niemal z całej książki podaje na tacy, już na okładce. Powiem tak - Michael przyjeżdża do Hartwell po połowie książki, a dowiadujemy się tego już z opisu. To nie jest dobre, naprawdę… Powiem Wam, że po drugim tomie, byłam przekonana, że kolejny będzie o Emery. Ta laska mnie strasznie intryguje, a krojący się romans z jej udziałem… To będzie coś. Ale Samantha jednak postanowiła przedłużyć oczekiwanie, co ma w sumie sens. Finał serii, jeśli 4 tom będzie finałem i wszystkie wątki się rozwikłają, to będzie taka petarda… Ach! Nie mogę się doczekać ;)