Thorgal: Tysiąc oczu

Wielu z czytelników zauważa, że seria „Thorgal” już nie jest tak dobra jak jej pierwsze części wg. scenariusza Van Hamme i rysunkami Grzegorza Rosińskiego. Jednak ja zawsze z niecierpliwością czekam na kolejną odsłonę. Jestem życiowym optymistą i zawsze cieszę się z tego co mam, nawet gdy nie w pełni spełnia moje oczekiwania. Plusy: + pomimo pewnych mankamentów kolejny raz bawiłem się całkiem nieźle; + dobry scenariusz Le Pennetiera, dość przejrzyste rysunki Vignaux’a; + jak zwykle Thorgal jest doświadczany przez bogów, nic w życiu nie jest proste; + los ponownie spłata mu figla i zmusi do realizacji trudnego zadania; + walka o przetrwanie i uratowanie bliskich wymaga wielu poświęceń; + może i historia oklepana, ale przedstawiona dość ciekawie; + trochę retrospekcji, nawiązanie do mitologii nordyckiej, nowe postacie; + całość wypada całkiem dobrze, historia spójna, czyta się z zainteresowaniem. Minusy: - zbyt wiele pomysłów fabularnych jak na jeden komiks, co za dużo to niezdrowo; - słaby wątek Jolana i Zorzy, ona nie ma wyjścia tylko musi go pokochać. Ogółem komiks dobry.