Teufel

Wszystko, co związane z Trójmiastem, wchłaniam w siebie niespodziewanie chętnie. Pokochałam Gdańsk, uwielbiam Gdynię i cenię Sopot - i nie jest to żadna tajemnica! Dlatego też kiedy akcja powieści rozgrywa się właśnie tutaj - w miejscu, w którym obecnie mieszkam - z przyjemnością zaczynam lekturę! Tak też właśnie było z Teufelem - pierwszy tomem serii o Franzu Thiedtke, dzięki którym przeniosłam się do Wolnego Miasta Gdańsk. Jest sierpień. 1939 rok. W wodzie niedaleko mola w Jelitkowie dwójka młodych chłopców odnajduje zimne ciało kobiety. Śledztwo zostaje powierzone wiekowemu już komisarzowi niemieckiemu Franzowie Thiedtke, która ma być jednocześnie jego pożegnalnym śledztwem. Bardzo szybko zwłoki zostają zidentyfikowane przez Lotte Meier - młodą asystentkę martwej już niestety Marianny Walewicz. Jak się szybko okazuje zarówno Marianna, jak i Lotte skrywają niejedną tajemnicę - i to na skalę Polski i Niemiec. W tej historii nic nie jest takie, jak się na pierwszy rzut oka wydaje. Prawda nierzadko miesza się z fikcją, miłość z pragnieniem posiadania, a rzeczywistość okazuje się baśnią wymyśloną przez nasze wyobrażenia... Teufel to pierwszy tom trylogii Izabeli Żukowskiej, jak również pierwsze moje spotkanie z polską autorka kryminałów osadzonych w przedwojennej Polsce - w dodatku w mieście, w którym obecnie studiuje. I pewnie dlatego nadal jestem tak zmieszana, pisząc tę recenzję... ponieważ naprawdę nie wiem, od czego zacząć... Dlatego też zacznę - jak zawsze - od fabuły, która w Teufelu jest naprawdę rozbudowana. I nie jest rozbudowana pod względem zagadki detektywistycznej (która - niestety - do najtrudniejszych nie należy),lecz... pod względem sensacji. Po lekturze wiem, iż przyporządkowanie tej powieści do gatunku o nazwie kryminał, jest jakimś niedopowiedzeniem, ponieważ - jak wierzę - autorka pragnęła, by śledztwo było jedynie przyczynkiem do poznania aspektów historycznych. Otóż to... moim zdaniem Teufela można spokojnie podporządkować do powieści... historycznych. Jestem pełna zachwytu nad tymi wszystkimi małymi niuansami - szczegółami historycznymi, które Izabela Żukowska zapięła na ostatni guzik. Autorce udało się przenieść cały sierpień 1939 roku tak, że czytelnik miał wrażenie, iż oddycha tym samym powietrzem, co główni bohaterowie. Relacje między Polakami i Niemcami, ich podejście do ojczyzny oraz do Wolnego Miasta Gdańsk - warto zwracać uwagę na te ciekawostki historyczne... ... i przymknąć lekko oko na głównego bohatera, który niestety był dla mnie jednym z najbardziej nijakich postaci książkowych, jakich miałam wątpliwą przyjemność poznać. Na całe szczęście całą akcję ratuje właśnie... sama ofiara, Marianna Walewicz, którą poznajemy dzięki wspomnieniom Lotte Meier. Marianna miała być niezwykłą kobietą... i faktycznie taka była! Naprawdę ją polubiłam i z każdą stroną coraz bardziej czekałam na historie z nią związane! Izabela Żukowska niewątpliwie wypracowała w sobie lekkie pismo. Przez książkę naprawdę się płynie, a dzięki niesamowicie dynamicznym dialogom czytelnik nawet nie zauważy końca kolejnego rozdziału. Do tego opisy Wolnego Miasta Gdańska przeniosły mnie 80 lat wstecz! W bilansie strat i zysków niestety muszę powiedzieć, iż Teufel Izabeli Żukowskiej bardziej mi się nie podobał, niż podobał. Scena jakoś szczególnie nie zapadła mi w pamięci, a jedynie jeden z występujących na niej aktorów - Marianna - przypadła mi do gustu. Jednakże z nadzieją w sercu sięgam po drugi tom... bo a nuż, autorka dopiero się rozkręca. http://wymarzona-ksiazka.blogspot.com/2016/04/teufel-izabela-zukowska.html