Kompozycja powieściowa to paradoksalny stop niejednorodnych i nieciągłych elementów konstruowanych w organiczną jedność, która jednak nigdy nie posiada definitywnego charakteru. Więzi nadające koherencję tym abstrakcyjnym elementom są - na mocy swej, także abstrakcyjnej, czystości - formalnej natury i dlatego ostateczną zasadę unifikującą stanowić musi etyka twórczej subiektywności, wyraźnie ujawniająca się w treści. Ale ustanowienie normatywnej obiektywności twórcy epickiego wymaga samolikwidacji subiektywności tej etyki; ponieważ nie może ona całkowicie przeniknąć przedmiotów, które przyjmują formę, nie może wyzbyć się subiektywności i objawić jako sens immanentny świata przedmiotów - potrzebna jest zatem i jej kolejna i równie wyraźnie widoczna w treści dzieła samokorektura etyczna, by na koniec osiągnięty został rytm tworzący równowagę. Takie oddziaływanie wzajemne dwóch kompleksów etycznych, ich dwoistość w kreowaniu i jedność w formie, jest istotą normatywnego sensu powieści, ironii, którą struktura jej danych skazuje na skrajne skomplikowanie.
Szczegóły
- Rok wydania
- 1968
- Liczba stron
- 168 str.
- Wydawnictwo
- Państwowy Instytut Wydawniczy
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Biblioteka Krytyki Współczesnej
- Gatunek
- językoznawstwo, nauka o literaturze
Inne książki autora
(10)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Teoria powieści" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.