Telewizja prowincja

„Telewizja prowincja” Jarosława Dobrzyńskiego to reporterska, pełna ironii i dystansu opowieść o funkcjonowaniu lokalnej telewizji w Polsce, widzianej oczami dziennikarza, który zna ją od środka. Książka odsłania kulisy pracy w regionalnych stacjach – tych nazywanych prowincjonalnymi, choć pełnych ludzi z pasją i energią, którzy mimo ograniczonych budżetów, sprzętu, czasu i wsparcia, próbują tworzyć programy, informować mieszkańców i nadążać za realiami zmieniającego się medialnego świata. Autor z humorystycznym zacięciem pokazuje codzienność lokalnej telewizji: improwizację, presję czasu, absurdalne sytuacje na planie, zmagania z techniką i polityczno-organizacyjnymi układami, które nie omijają również małych ośrodków. „Prowincja” w jego ujęciu nie jest jednak określeniem pejoratywnym – to raczej miejsce, w którym telewizja jest bliższa ludziom, mniej sztuczna, bardziej spontaniczna, choć często chaotyczna. Dobrzyński z ciepłem, ale i uszczypliwością portretuje redakcje, prezenterów, realizatorów i producentów, tworząc zarazem zapis epoki, w której lokalna telewizja miała wyjątkowe znaczenie dla społeczności. W tle pojawiają się także osobiste wątki i humorystyczne dygresje (m.in. związane z golfem),co nadaje książce charakter lekkiej, anegdotycznej, żywej narracji o świecie mediów, które działają poza wielkimi studiami i narodową oglądalnością, a mimo to tworzą swoją małą, barwną telewizyjną rzeczywistość.