Teleny

''.. od momentu, kiedy go po raz pierwszy ujrzałem, czułem, iż zapadnie głęboko w moim sercu. Choć jego oczy nie miały zmysłowego wyrazu, to jednak - ilekroć na mnie spoglądał - czułem, jak krew zaczyna mi płynąć w żyłach.'' Tytułowy Teleny, niezwykle utalentowany pianista i Kamil, chłopak dopiero odkrywający siebie. W książce została ukazana historia romansu tej dwójki widziana oczami Kamila. Chłopak przedstawia swoje przeżycia bliżej nieokreślonemu mężczyźnie. Rene wprowadza naszego narratora w swój świat, gdzie pożądanie i namiętność górują, a orgie nie są czymś rzadko spotykanym. Kamil opowiada o swojej fascynacji Telenym, jak z dnia na dzień jego miłość staje się silniejsza. Uczucie, które zrodziło się między bohaterami można określić mianem obsesji, jednak historia silnie porusza, jest piękna i magiczna. Emocje mężczyzn zostały skrzętnie nakreślone, trafiające prosto w serce i długo zapadają w pamięć. Teleny jest powieścią silnie erotyczną, pełną żądzy i pragnień. Dzieło to jest iście kontrowersyjne nawet na dzisiejsze czasy. Chciałoby się powiedzieć jest to książka warta polecenia każdemu - warta polecenia, jak najbardziej, każdemu - niestety nie. Nie jest to utwór dla osób niepopierających związków tej samej płci, które doszukiwałyby się naganności tych relacji. Autor przedstawia odważnie i skrupulatne sceny erotyczne i co może zaskoczyć były to również niejednokrotnie sceny damsko - męskie. Poza problemem "nielegalnej" miłości Rene i Kamila, możemy poznać ówczesne czasy i społeczeństwo. Książka nie należy do tej grupy w której akcja mknie w zastraszającym tempie, a co jakiś czas spotyka nas nagły zwrot wydarzeń. Autor tutaj przede wszystkim skupia się na odczuciach bohaterów, pełnych pragnień, przepełniających ich dogłębnie. Pozwala czytelnikowi zatracić się w tej wypełnionej po brzegi erotyzmem i pożądaniem historią. Zachwyca również język, który jest lekki a zarazem bardzo bogaty, prawie że poetycki. '' Wtedy mieliśmy wrażenie, że tkwimy gdzieś pomiędzy niebem a ziemią i wcale nie zaprzątaliśmy sobie głowy myślami, że wszystko to, co ma początek, musi mieć i koniec. Zmysły stępiały do tego stopnia, że puchowy tapczan, na którym leżeliśmy zdawał się być łóżkiem z chmur. Nawet szmer i pogłos wielkiego miasta zanikł, my przynajmniej go wcale nie słyszeliśmy. Czy możliwe, że ziemia przestała się obracać, a koło czasu stanęło w swym nieustannym biegu? " Tolerancję wymieniłabym jako pierwszy i najważniejszy aspekt, który trzeba wziąć pod uwagę, gdy chcemy sięgnąć po tą lekturę. Książka jest oczywiście tylko dla osób pełnoletnich i koniecznie otwartych na mniejsze lub większe odmienności. Myślę, że warto ją przeczytać nie tylko ze względu na piękny język czy historię pełną zmysłowej miłości, ale również etykę, zauważyć sposób myślenia i mentalność tamtejszych ludzi, bowiem "Czym innym jest moralność, jak nie przesądem?"