Telefony do przyjaciela

Marzena i Ania to dwie siostry z wyglądu podobne do siebie, lecz charaktery mają różne. Marzena jest niepełnosprawną dziewczyną, kocha pływać, uwielbia żeglować, grać w koszykówkę nie wyobraża sobie życia bez sportu, jedna flirtuje, łamie serca,zaś Ania to osiemnastoletnia uczennica liceum, która woli grać w szachy i siedzieć przed komputerem nieśmiało czeka na tę jedyną, wielką miłość. Wstydzi się bardzo swojej dysleksji, że ma kłopoty z czytaniem. Ania czuje się niechciana, niekochana w swym życiu okazuje się dzieckiem z "wpadki" przy swojej niepełnosprawnej siostrze Marzenie. Marzena i Ania wyjeżdżają we dwie na wakacje do swoich dziadków.Marzena podczas pływania ratuje młodego chłopaka od utonięcia,a potem już nie może o nim zapomnieć.Odwiedza go przypadkiem pierwszego dnia w szpitalu jednak wszystko wydaje się takie proste, ale tylko do czasu, gdy chłopak myli Marzenę, z jej młodszą siostrą Anią i to z Anią chce utrzymywać kontakty.Od tego czasu wszystko się zaczyna, młodzi nastolatkowie zaczynają się spotykać to często się umawiają na spotkania. Przy tym poznają się coraz lepiej. Dlaczego Marzena nie lubi schodów? I co może jeszcze takiego wydarzyć się podczas wakacji latem nad jeziorem? A komu śnią się syreny? Historia bardzo poruszająca, życiowa autorka porusza wiele tematów w tym temat niepełnosprawności, pełne marzeń uniesień, zachwytów.Nie potrafią ludzie zrozumieć niepełnosprawnego człowieka jego istoty choroby, bólu i cierpienia. Ludzie niepełnosprawni bardzo cieszą się życiem, czerpią z niej dużo radości, gdy my narzekamy wciąż, marudzimy na nasze życie, a oni co mają powiedzieć jak są bardziej chorzy od nas mimo tego nie podają się w życiu. Trzeba mieć więcej tolerancji dla nich, być tolerancyjnym, akceptować ich. Niektórzy ludzie wyśmiewają się z ich niepełnosprawności, są okrutni znieczulica ludzka coraz większa panuje. Książka chwyciła mnie za serce i to mocno, urzekła mnie ta historia bardzo mnie wciągnęła, czytałam z zapartym tchem, wzruszyłam się przy tej książce. Bardzo mądra,wzruszająca, dobra książka dająca do myślenia, zmuszająca do refleksji, przemyśleń życiowych na temat niepełnosprawnych. Wywarła na mnie dobre wrażenie, odebrałam ją wspaniale...znakomita to lektura.