Tamta dziewczyna

Moja znajomość z książkami Eriki Spindler zaczęła się blisko trzydzieści lat temu, w czasach, gdy z fascynacją odkrywałam powieści Cusslera, czy Forsytha. Doskonale zapamiętałam jej kryminały jako lektury, które potrafiły mnie całkowicie odizolować od otoczenia na długie godziny. Decydując się na powrót do jej twórczości po trzech dekadach, byłam niemal pewna, że dawne emocje wygasły i dzisiaj te historie nie zrobią już na mnie większego wrażenia. Wystarczyło jednak, że otworzyłam „Tamtą dziewczynę”, bym natychmiast na nowo dała się wciągnąć w jej literacki świat. Książkę przeczytałam błyskawicznie, poświęcając jej każdą wolną chwilę. To lekki kryminał umiejętnie połączony z wątkiem romansowym, który mimo pewnej przewidywalności pozostaje intrygujący. Autorka świadomie ogranicza opisy na rzecz dynamicznych dialogów, dzięki czemu akcja biegnie bardzo sprawnie, a odkrywanie tajemnicy sprzed lat staje się niezwykle angażujące. Całość czytało mi się wyjątkowo lekko i z dużą satysfakcją. Okazuje się, że Erica Spindler, mimo upływu lat, wciąż potrafi utrzymać mój poziom zainteresowania. To ponowne spotkanie z jej piórem było na tyle udane, że z pewnością nie poprzestanę na tej jednej pozycji i z dużą przyjemnością sięgnę po kolejne powieści jej autorstwa.