Tam, gdzie najlepiej się umiera

"Tam, gdzie najlepiej się umiera" to bardzo udany zbiór opowiadań Jakuba Bielawskiego. Teksty pochodzą z pięciu czy sześciu ostatnich lat i są bardzo zróżnicowane. Łączy je oczywiście charakterystyczny styl autora. Spotkałem się z opininą, że ten styl nie pasuje do opowiadań i jest zbyt trudny. Nie mogę się z tym zgodzić. Owszem styl pana Jakuba jest wyszukany i widać, że autor nie przymila się do czytelnika. Raczej wymaga od niego sporego zaangażowania. Tylko, że jeśli uznać styl Bielawskiego za trudny, to tym bardziej sprawdzi się on w krótkiej formie. Opowiadania wypadają tu naprawdę dobrze. Cieszy sporo nawiązań do powieści "Ćma", którą uwielbiam. Moje ulubione teksty z tego zbioru to: "Czterypiątka", "Lalka", "Schlesierthal", "Drzewa", "Wielka woda" i "Słupnik", ale nie ma tu właściwie słabych opowiadań. Polecam :)