Tak wygląda prawdziwa poetka, podciągnij się! Listy

Dwie kobiety, dwie poetki, Wisława Szymborska i Joanna Kulmowa, dwie różne osobowości i jedna , długoletnia przyjaźń. Przyjaźń dzielona wieloma kilometrami, połączona listami krążącymi między Krakowem a Strumianami. Książka „Listy. Tak wygląda prawdziwa poetka, podciągnij się.” zawiera wiele listów, krótkich, długich, pisanych przez Obie Panie pięknym, błyskotliwym, żartobliwym językiem. Często ozdabiały kartki i papier listowy własnymi rysunkami, wyklejankami lub pisały na oryginalnej papaterii lub okolicznościowych kartkach. Udostępnione listy datowane są od 14.02.1954 roku do kartek bożonarodzeniowych 2011 roku. Czytając korespondencję między poetkami czujemy szczerość, serdeczność, uważność i troskliwość. Wsłuchują się w Siebie, ale jednocześnie nie obciążają własnymi problemami. Dzielą się własnymi wrażeniami na temat zmian zachodzących w Polsce i we własnym środowisku bez zbędnej agresji, choć doświadczały cenzury na własnej twórczości, szczególnie Joanna Kulmowa i jej małżonek. Taka jedna z perełek z listu J.Kulmowej do W. Szymborskiej z 1978 roku „A tu życie, jak powiadasz związkowe. Gęby i pupy. Animozje i koterie. A jeszcze: temu pieczątkę, temu stypendium, temu wieniec na grób. Wszystkie te małe rzeczki, co się składają na jedną, wielką rzeczpolityczną. Okruchy historii ugniatasz Waćpani, a to męcąco robota. I lęk mnie troszkę ogarnia: uważaj na serce, Wisławo – nowych zębów wprawić mu się nie da.” Piękna sztuka pisania listów, szkoda, że zanika.