Tak słodko...

Sięgając po trzecią część tej serii cieszyłam się, że jest to nowa historia, a nie dalsze losy bohaterów dwóch poprzednich tomów. Biorąc po uwagę fakt, że wcześniejsze części, zwłaszcza pierwsza, urzekły mnie, obawiałam się, że ciągnięcie tej fabuły zepsuje całość. Tak się nie stało, jednak mimo to, trzeci tom rozczarował mnie. Książkę czytało się ciężko, zwłaszcza pierwszą połowę. Problem tkwi w narracji. Mało tego, że autorka naprzemiennie podzieliła narrację pomiędzy głównych bohaterów, to przeskakiwała z wątków obecnych do przeszłych. Czasami trudno było się zorientować, czy dana sytuacja ma miejsce teraz, czy jest wspomnieniem. W drugiej połowie nie ma już tylu retrospekcji, więc fabuła staje się bardziej klarowna, a przy tym więcej się dzieje. Akcja nabiera tempa i już do końca jest całkiem znośnie. Na plus wypadają bohaterowie. Wzbudzają sympatię, są dojrzali, a ich zachowanie w żadnej sytuacji nie jest irytujące czy banalne. Trudno im nie kibicować. Mimo wszystko nie jest to lektura, dla której warto zarwać noc, wręcz przeciwnie, wieczorami sprawiała, że zasypiałam po kilku stronach.