Tak dobrze mnie znasz

TAK DOBRZE MNIE ZNASZ to historia, która zaciekawi Cię od pierwszych stron, będzie trzymać w napięciu, by na koniec rozczarować na wszelkie możliwe sposoby. W końcu niecodzienną historię serwują nam autorki, które zainspirowane zostały przez swoją zmarłą przyjaciółkę i jej nieszczęśliwą przygodę… Pisarki wgłębiają nas w charakter Bennett’a, mężczyzny o stu twarzach, który technikę manipulacji i kłamstwa opanował do perfekcji. Wydarzenia poznajemy z punktu widzenia Morgan, kobiety studiującej wiktymologię, co była związana z mężczyzną u którego pośmiertnie rozpoznała cechy socjopatyczne. Możemy oceniać bohaterkę, współczuć jej, kibicować lub (tak jak ja),nie móc się nadziwić jej głupoty i naiwności. Dynamika wydarzeń nie pozwala nam na nudę. Byłam oczarowana, zaintrygowana, by na koniec bezgłośnie zapytać – co to było? Nie wiem jak można tak zniszczyć świetnie zapowiadającą się fabułę, która czytelnikowi z początku daje sporo zafascynowania, by na koniec wypełnić nasze myśli irytującą prawdą, tak przewidywalną, że można odgadnąć ją już od pierwszych stron. Brakowało mi uczuć związanych z traumatycznymi wydarzeniami Morgan. Kobieta raczy nas suchymi faktami ze swojego życia, pisze jak bezstronny narrator, tak jakby akcja nie działa się w jej życiu, tylko kogoś nieznajomego. Nie rozumiałam również przesadnego wątku z psami. Dziwię się, że na finał nie wyleciał mi pies, by zaszczekać, że czas mojego rozdrażnienia właśnie dobiegł końca.