Tak będzie prościej

Dobra polska powieść kryminalna oparta na autentycznych wydarzeniach, które miały miejsce w latach 90-tych, na Dolnym Śląsku. Możemy wyróżnić w niej 3 wątki: - zbrodnia jako główny motyw fabuły; - wątek społeczno – obyczajowy ukazujący realia życia Polaków po upadku komunizmu; - „wisienką na torcie” są przyrodnicze opisy Śnieżki, najwyższego szczytu pasma Karkonoszy, gdzie również rozgrywa się akcja książki – m.in. panujących tam warunków klimatycznych w zimie, ale również historii budowy drogi na szczyt, na którym postawili obserwatorium meteorologiczne ze schroniskiem. Jeśli ktoś był wcześniej na Śnieżce, to na pewno przeczyta się tę książkę z wielkim sentymentem. Żal tylko, że słynne „talerze marsjańskie” nie przetrwają demokracji i kapitalizmu. Obecnie „straszą” turystów swoim zaniedbanym wyglądem, a najniższy „talerz” – dawna restauracja już nie jest użytkowana. Autor opisuje samą zbrodnię bardzo subtelnie, skupiając się bardziej na pracy operacyjnej policjantów, niż na samym akcie przemocy. Nie epatuje strasznymi opisami i nie „leją” się w jego powieści hektolitry krwi. Stąd bardzo się różni do współczesnych kryminałów wychodzących spod pióra np. M. Czornyja. Myślę, że to wartościowa rodzima historia, która pełni również po części funkcję edukacyjną. Zbeletryzowane fakty historyczne, czy przyrodnicze znacznie łatwiej się przyswaja i zapamiętuje. POLECAM!