Tajemnica Filomeny

Historia bardzo ciekawa, wciągająca, napisana w zbeletryzowanej formie. Mimo iż z okładkowej recenzji i wstępu znamy finał, czyta się tę książkę z niesłabnącym zainteresowaniem. Autorowi należy się wielkie uznanie nie tylko za warsztat, ale i za reporterskie zdolności, dzięki którym tytułowa bohaterka mogła poznać prawdę o swoim adoptowanym dziecku. Przejmujące są opisy pobytu Filomeny z ośrodku prowadzonym przez zakonnice, jej cierpienia i bezradność po odebraniu synka. Losy chłopca również wzruszają, zwłaszcza, gdy okazuje się, że trudno odnaleźć mu się w nowym środowisku. Dużym plusem jest także pokazanie społecznego klimatu Irlandii połowy minionego stulecia oraz nastrojów politycznych i stosunku do homoseksualizmu w USA lat 80. XX wieku. Niespodzianką była dla mnie konstrukcja opowieści - sadziłam, że najwięcej miejsca autor poświęci losom Filomeny, tymczasem w pewnym momencie okazuje się, że głównym bohaterem staje się je syn. Ostatnie zdania sugerują jednak, że nie została jeszcze postawiona kropka nad i, więc może za jakiś czas poznamy szczegóły związane z ojcem chłopca. Teraz czeka mnie jeszcze obejrzenie ekranizacji książki i mam nadzieję, że okaże się ona równie pasjonująca jak lektura.