Tajemnica bibliotekarki

Po przeczytaniu, jakiś czas temu, „Sekretu bibliotekarki”, nie mogłam uwierzyć, że nie poznam dalszych losów głównej bohaterki powieści – Dagmary Brewki. Pani Wioletta nie planowała bowiem napisania kontynuacji losów fromborskiej bibliotekarki, która rozpoczęła, co dopiero, niezwykle trudną walkę z choroba alkoholową. Dlatego też, niezmiernie ucieszyła mnie informacja o ukazaniu się dalszego ciągu opowieści o Dagmarze, tym razem utrzymanej w świątecznym klimacie. Nie ukrywam bowiem, że ta kobieca postać, wyjątkowo mocno zapisała się w moim sercu. Dagmara, nowe, trzeźwe życie rozpoczęła w małym miasteczku - Fromborku, i tu także znalazła miłość. Mimo, iż najtrudniejszy okres, pierwszych miesięcy bez alkoholu, ma już za sobą, wciąż czuje na sobie ciężar uzależnienia. Jesienny Frombork. Wydawać by się mogło, że w życiu Dagmary zagościł wreszcie spokój i może się ona cieszyć małą stabilizacją codziennego dnia. Jej relacja z Michałem, miejscowym policjantem, rozkwita niespiesznie, jak to zresztą często bywa, w początkowej fazie zauroczenia się sobą dwójki samotnych ludzi po przejściach. Zakochana kobieta, z nadzieją patrzy w przyszłość dotyczącą osobistego życia, czerpie również satysfakcję z pracy w fromborskiej bibliotece i związanymi z nią kontaktami z współpracownikami i czytelnikami. Jednak los rzuca pod jej nogi kolejne kłody - w jej relację z Michałem wkradają się podejrzenia odnośnie szczerości mężczyzny, które podsycane są plotkami błyskawicznie rozchodzącymi się wśród mieszkańców miasteczka. Dagmara nie czuje się pewnie, traci wiarę w zapewnienia ukochanego, tym bardziej, że są one sprzeczne z obrazem zdarzenia, jakiego była przypadkowym, naocznym świadkiem. Drugi problem, z którym musi sobie poradzić bibliotekarka, wynika z jej przeszłości, która nieproszona „ładuje się z buciorami” w jej trzeźwe życie. Kiedy pewnego dnia Dagmara dostaje list z jednej z Gdańskich instytucji, zdaje sobie sprawę, że nie tak łatwo będzie jej zerwać kontakt z dawnym życiem oraz bliskimi, których chciałaby wymazać z pamięci. Problemy, jakie pojawiły się w życiu kobiety, nie ułatwiają jej wytrwania w trzeźwości... Czy Dagmarze uda się, po raz kolejny, pokonać przeciwności losu? Czy dobrze rokująca na przyszłość relacja z Michałem da odpór plotkom i złym intencjom innych? I przede wszystkim, czy zdobędą się oni na szczerą rozmowę i wyjawienie sobie tajemnic, które tajemnicami kochającej się pary, być nie powinny? Przed Dagmarą pierwsza, obchodzona zgodnie z tradycją, kolacja wigilijna. Wyczekana, przygotowana z sercem, pełne nadziei, że będzie ona początkiem kolejnych, równie szczęśliwych, jak te świąteczne, dni. Dni, które, być może, nie będą już samotne, bo spędzone u boku mężczyzny jej życia. A może i kogoś więcej?... „Tajemnica bibliotekarki” to powieść pisana uczuciami, niezwykle wzruszająca, przepełniona czułością kochanej osoby. To kipiąca od emocji historia, w której Wioletta Piasecka pięknie pochyliła się nad problemem wybaczenia, szczerości w związku, zaufania, daniu sobie i innym drugiej szansy. Do doskonałego odbioru powieści, współodczuwania chwil zwątpienia i rozterek Dagmary, bez wątpienia, przyczyniła się zastosowana przez autorkę narracja pierwszoosobowa. Znając myśli głównej bohaterki, wsłuchując się w wypowiadane przez nią słowa, przeżywamy z nią, wyjątkowo mocno, jej chwile zwątpienia, strachu, poczucia beznadziei. Ale też cieszymy się jej szczęściem i małymi osiągnięciami, kibicujemy jej planom na przyszłość. Drugie spotkanie z Dagmarą Brewką i życzliwymi jej osobami, było dla mnie wyjątkowym przeżyciem. Tym bardziej, że towarzyszyłam bohaterce w przygotowaniach do, tak naprawdę, jej pierwszych Świąt Bożego Narodzenia. Z przyjemnością przeniosłam się też na kilka godzin do Fromborka, klimatycznego miasteczka nad Zalewem Wiślanym, pełnego zabytków i urokliwych miejsc. Niezwykle miłą niespodzianką była dla mnie możliwość odwiedzenia na stronach powieści domu Wioletty Piaseckiej, poznania jej małżonka - Pana Krzysztofa, oraz uroczej Kokusi. Takiego miłego spotkania w Baranówce się nie spodziewałam :) Jeżeli nie poznaliście jeszcze historii Dagmary Brewki, to polecam z całego serca spotkanie z tą wyjątkowa, młodą kobietą. Chwile poświęcone poznaniu jej trudnych losów na pewno dostarczą Wam wielu wzruszeń. Zachęcam do lektury :)