Tabu

To będzie recenzja jeszcze na gorąco, bo właśnie przed paroma minutami skończyłam czytać, nie zdążyłam jeszcze ochłonąć, a już tak bardzo chcę się podzielić moimi wrażeniami. Na początku myślałam sobie, o taka spokojna, obyczajowa powiastka o dwóch rodzinach, jednej postępowej, współczesnej z feministyczną matka i zamienionym w kurę domową ojcem, którzy dają dzieciom dużo swobody i pozwalają im dokonywać własnych wyborów. Druga rodzina, tradycyjna,katolicka, w której mąż ma niekwestionowany autorytet a żona króluje w kuchni, dzieci muszą się podporządkować rodzicom. I z zetknięcia się tych dwóch rodzin wywodzi się związek Marty i Marka, związek zły i nie mający podstaw społecznych, religijnych i moralnych do istnienia. Książka, napisana świetnie, nie spodziewałam się, że będzie traktować o tak poważnych sprawach w tak lekki sposób. Wywody Jacka, przypominającego mi tatę Borejko bardzo mi się podobały, a ukoronowaniem wszystkich postaci był mały Józio. Historia Marty i Marka została jednak trochę pobieżnie potraktowana, a może właśnie o to autorce chodziło. Może młodzieńczego zauroczenia nie należało traktować poważnie? I jedno i drugie nie potrafiło się do końca poświęcić, nie tylko siebie, ale również swoje wierzenia i przekonania. Lubię takie książki, pod przykrywką obyczajowych historii ukryte są ciężkie i trudne do poruszania sprawy. Bardzo szybko się czyta.