Szwedzi. Ciepło na Północy

To, co niewątpliwie wyróżnia tę książkę, to język, jakim została napisana – bardzo przystępny, miejscami potoczny, chwilami nawet gawędziarski, a na pewno barwny. Książka stanowi raczej opis społeczno-obyczajowy życia w Szwecji, pełen przeróżnych ciekawostek i luźnych anegdot. Autorka obala wiele mitów, które są dość popularne, gdy myśli się o Szwedach i ich rzekomo sztywnej etykiecie społecznej. Przedstawia ich jako osoby otwarte, spokojne, życzliwe, chętne do pomocy innym, ale też bardzo ufne i oczekujące zaufania, które jest dla nich czymś naturalnym i oczywistym. Zaskoczył mnie szczególnie opis szwedzkiego systemu mieszkaniowego – miałem świadomość, że na Zachodzie Europy ludzie mają luźniejszy stosunek do prawa własności niż choćby w Polsce, natomiast skala wynajmowanych mieszkań i lokali komunalnych w Szwecji jest naprawdę imponująca. Wartością tej książki jest na pewno fakt, że została napisana przez praktykującą Szwedkę, ale jednak Polkę – autorka przez wiele lat mieszkała w tym kraju, więc mogła poznać go i ludzi w różnych sytuacjach oraz kontekstach. Dzięki temu dostajemy z pierwszej ręki opisy funkcjonowania relacji społecznych, tego, jak Szwedzi pracują, ich podejścia do egalitaryzmu, a także ciekawostki związane ze zwyczajami domowymi. Książka jest naprawdę lekka i powierzchowna, ale autorka, choć nie jest rodowitą Szwedką, potrafiła w tym kraju dostrzec rzeczy, które dla Szwedów są zupełnie naturalne, a dla niej – jako osoby z zewnątrz – stanowiły zasadę kontrastu i pozwoliły wychwycić to, co w tym kraju jest osobliwe.