Szwecja. Gdzie wiking pije owsiane latte

Czy ta książka przeciągnęła mnie z #teamfinland na #teamsweden? Odpowiedź brzmi: nie. 🙃 Ale książka była super wyprawą do Szwecji. I to nietypową wyprawą. To było zaproszenie do życia na emigracji w Szwecji i o życiu w tym kraju z perspektywy dwóch Polek. To jest dość istotny aspekt, o którym należy pamiętać przed lekturą. Osoby szukające ciakawostek turystycznych , typowego reportażu z podróży, opowieści o kulturze i zestawieniach must visit mogą być rozczarowane. Jeśli jednak ktoś szuka głównie odpowiedzi na pytanie "jak żyje się Polakom w Szwecji? " zamiast na pytanie "czy wiking pije owsiane mleko", to będzie to książka idealna. Autorki zapraszają czytelnika do swojego życia, uchylają rąbka tajemnicy, zabierają czytelnika w odwiedziny do przyjaciół i targ staroci. Mówią o ważnych przyborach kuchennych (a najważniejszy to nóż do sera) oraz kupowaniu sera w kilogramowych blokach (powinnam to rozumieć). To wyjątkowe zaproszenie, z którego przyjemnie się korzysta. Tym bardziej, że całość jest oprawiona pięknymi zdjęciami. Oczywiście, podróżnicy też znajdą coś dla siebie, bo dziewczyny wprowadzają w kulturę oraz lekko opisują wybrane turystyczne miejsca. Jednak patrząc na całość, jest to cenna lektura o życiu na emigracji. Cenna tym bardziej, że dziewczyny mają zupełnie inne punkty widzenia i inne były powody ich przeprowadzki. Przez całą książkę miałam wrażenie, jakbym siedziała na kawie z dziewczynami oraz słuchała ich opowieści. Jedyny minus - jakbym miała zamknięte oczy i nie wiedziała, która aktualnie mówi. Niestety, informacja o autorce rozdziału znajduje się dopiero na jego końcu - irytowałam się, kiedy zaczynałam czytać, a nie wiedziałam, czyją opowieść teraz poznam. Bawiłam się cudownie nie tylko ze względu na wnętrze książki. Okładka jest tak specyficzna w dotyku, że aż się prosi, żeby ją głaskać.