Szum wspomnień

“Przeszłość kształtuje, obojętnie czy jest dobra, czy zła. Daje nam bagaż, który potrafi nieść jak na skrzydłach lub przygniatać niczym głaz”. Weronika nie ma dużych oczekiwań od życia, cieszy się z tego, co ma. Gdy poznaje Witka, jest przekonana, że teraz będzie już tylko dobrze. Niestety, choroba niszczy ich spokój, a śmierć ukochanego załamuje kobietę. Weronika nie potrafi pogodzić się z tym co ją spotyka, pogrąża się w żałobie, rozpamiętuje przeszłość. Przyjaciółka namawia ją na wyjazd do Kołobrzegu. Na miejscu okazuje się, że doszło do pomyłki rezerwacji, na drodze Weroniki staje tajemniczy Sebastian. Czy to spotkanie zmieni coś w życiu kobiety? Przypadek, czy przeznaczenie? Akcja powieści toczy się swoim rytmem, fabuła ciekawie poprowadzona, ukazuje trudny czas żałoby i skomplikowane relacje międzyludzkie. Autorka pisze lekko, naturalnie, barwnie, z łatwością i empatią potrafi oddać emocje, drgania serca, wewnętrzne rozterki, jakie są udziałem naszych bohaterów. A ci zajmująco ukazani, to ludzie o różnych osobowościach, z różnym bagażem życiowych doświadczeń. Autorka w swej powieści porusza szereg trudnych i złożonych problemów. Nic tu nie jest łatwe, ani oczywiste. Nieuchronność śmierci, to część naszej egzystencji, nikt z nas przed tym nie ucieknie. Śmierć bliskiej osoby niesie ze sobą ogromny ból, poczucie straty, pustkę, niemoc, rozpacz. Przeżywanie żałoby jest czymś naturalnym i ma swoje etapy, każdy z nas przeżywa ją inaczej. Gniew, złość, zaprzeczenie, często depresja… To wszystko dotyka naszą bohaterkę, która nie potrafi, nie chce pogodzić się z tym co ją spotkało. Pomoc, wsparcie drugiego człowieka. Kruchość i ulotność życia. Nadzieja… Przejmująca, mądra opowieść, bije prostotą i realizmem przekazu. Daje do myślenia, ukazuje przeżywaną żałobę, trudną drogę pogodzenia się z nieuchronnym, niesie nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie dobrze. Polecam, bardzo! https://tatiaszaaleksiej.pl/szum-wspomnien/