Szukając szczęścia

Lekko mieszane uczucia. Właściwie to moja ocena 7/10 dotyczy pierwszych 90-ciu % książki. Dramat młodego małżeństwa. Córeczka rodzi się z nieusuwalną wadą twarzy, tzw Zespołem Pierre'a Robina. Aż szukałem w necie szczegółów tego schorzenia i włosy jeżyły mi się na głowie. Malwina, młoda matka, w obliczu tej tragedii zostaje sama. Może liczyć wyłącznie na pomoc ojca, mąż kompletnie się córeczką nie zajmuje. Kolejne dni, a właściwie kolejne lata niczego w życiu Malwiny nie zmieniają. Powieść ma charakterystyczną narrację. Fabuła rozpisana jest na lata, akcja toczy się w dniu kolejnych urodzin małej Dagusi, zahaczając o wcześniejsze wydarzenia. Książka porusza do głębi. Walka Malwiny z otaczającą rzeczywistością, walka o życie i zdrowie Daguni przenika czytelnika do głębi. Momentami wręcz łzy cisną się do oczu. Ale ostatnie kilkanaście stron psują cały efekt powieści. Sytuacja, moim zdaniem, jest tak dziwaczna, żeby nie powiedzieć absurdalna, że wręcz trudno mi było w nią uwierzyć. Szkoda. Tym niemniej na pewno warto sięgnąć po powieść pani Krasińskiej. 7/10.