Szukając siebie

„Szukając siebie” to historia Aleksa, młodego i szczęśliwego chłopaka, pełnego marzeń i uśmiechu na twarzy. Jednak pewnej nocy życie głównego bohatera diametralnie się zmienia, a dzień, który miał być dla niego najszczęśliwszym dniem w życiu, staje się największym koszmarem. Aleks po tej nocy ma tylko jedno marzenie - cofnąć czas i zapobiec katastrofie, która wywróciła jego życie do góry nogami. Jednak nie wszystkie marzenia można spełnić... „Szukając siebie” to książka, którą miałam w planach podczytywać na zmianę z Kingiem. Wyszło tak, że połknęłam ją na jednym posiedzeniu. Pozycja ta objętościowo nie jest wcale gruba, jednak to, co jest w niej zawarte potrafi dotknąć i wciągnąć w swoje sidła. „Szukając siebie” to emocjonująca i do bólu przejmująca historia. Temat, jaki porusza Autor potrafi dotknąć najczulszych punktów, wywołując przy tym strumień łez. Kiedy wyobraziłam sobie, że to, co spotyka Aleksa, może spotkać i mnie, popłakałam się jak małe dziecko. Motyw przewodni powieści ewidentnie zagrał na moich uczuciach. Jednak to za mało. Ta historia miałaby naprawdę ogromny potencjał, gdyby została bardziej dopracowana. Język jakim posługuje się Autor pozostawia wiele do życzenia. Wprawdzie jest bardzo prosty, przez co książkę czyta się w miarę szybko, jednak jak dla mnie to bardziej minus, aniżeli plus. Lubię, kiedy w powieściach wszystko gra pod względem stylistycznym. Tutaj ciągle coś mi zgrzytało. Brakowało mi także głębszego rozwinięcia niektórych wątków, oraz dialogów. W tej powieści ciągle coś się dzieje, nie ma w niej czasu na nudę, ale przeskakiwanie z jednej, nie do końca rozwiniętej kwestii do tej drugiej, pozostawia pewien niedosyt. To samo tyczy się bohaterów - o ile postać Aleksa została wykreowana dość dobrze i zgrabnie, o tyle pozostali bohaterowie zostali zepchnięci na dalszy plan. Niby są, ale tak naprawdę ich nie ma. Myślę, że gdyby Bartłomiej Batroszyński bardziej rozbudował tę powieść, oraz w większym stopniu skupił się na pobocznych opisach (które moim zdaniem również są potrzebne) ta historia byłaby naprawdę świetna i oceniałbym ją zdecydowanie wyżej. Niemniej jednak książkę polecam, bowiem naprawdę potrafi chwycić za serce i pozostawić pewną bliznę, zmuszając przy tym do kilku refleksji. Wierzę, że kolejny tom będzie bardziej dopracowany. Czekam aż trafi w moje ręce, bo jestem bardzo ciekawa dalszych przygód Aleksa. Jak na debiut było dobrze!