Szturm straceńców

Jest mi niezmiernie trudno ocenić ten tytuł. Ogólnie bardzo sobie cenię powieści historyczne, a podręczniki historii rzadko trafiały do mojej wyobraźni. Nie mam za to pojęcia, gdzie umiejscowić tę książkę. Naszpikowano ją sporą ilością informacji, ale nie mają one zbyt wiele wspólnego z prawdą historyczną. Całość okraszono całym mnóstwem fikcyjnych opowieści. Niektóre fragmenty czytało mi się ciekawie, a sam finał nawet mnie wciągnął, ale niestety spora część tej książki mnie nudziła. Nie jest to moja tematyka. Lubię czytać o wojnie w kontekście losów zwykłych ludzi, a już kwestie militarne nie są moim konikiem. Tu niestety jak dla mnie było tego za dużo. Nie twierdzę jednak, że książka "Szturm straceńców. Odległe rubieże" nie jest warta przeczytania. Myślę, że wiele osób uzna ją za świetną, podczas gdy dla mnie okazała się dosyć przeciętna. Nie przykuła mojej uwagi i nie zachwyciła. Jedyną postacią, która wzbudziła moją sympatię był porucznik Marek Bagiński i to głównie jego perypetie śledziłam z zainteresowaniem. "Szturm straceńców. Odległe rubieże" to przede wszystkim gratka dla fanów militariów, dla tych, którzy lubią patrzeć przez ten właśnie pryzmat na wojnę. To pozycja ciekawa, ale jak widać na moim przykładzie, nie dla wszystkich. Być może na moją ocenę wpływa fakt, że nie znam poprzednich tomów, że weszłam w tę historię od środka i być może ciężko było mi się przez to wczuć w tę jakże odmienną od faktów historię Polski, Europy i Świata. Dlatego nie odradzam Wam tej serii, ale nie zachęcam do zaczynania przygody z "Odległymi rubieżami" od ostatniego tomu... Całość: http://korcimnieczytanie.blogspot.com/2015/08/piotr-langenfeld-szturm-stracencow.html