Sztuka sprzątania. Uporządkuj swój dom i swoje życie

Porządek jest podstawową regułą panującą w raju. George Gissing Są tacy wśród nas, którzy uwielbiają sprzątać , drażnią ich najmniejsze oznaki nieładu, czy nalot kurzu na meblach. Są i tacy, którzy czynność zwaną sprzątaniem uważają za przykrą konieczność. Sprzątanie , niby taka banalna czynność, a potrafi nie jednej osobie utrudnić życie. Maniakalne sprzątanie może być odbierane natręctwo. A brak chęci do segregowania, układania itp. może być uznawane za lenistwo. Ale niekoniecznie tak być musi. Programy telewizyjne, takie jak chociażby Perfekcyjna pani domu, mają zachęcić przeciętnego Kowalskiego, by złapał za szmatkę i poddał się działaniu. W związku z tym, nie dziwi mnie fakt, iż na fali popularności programów o sprzątaniu, powstają nawet książki. Jedną z nich miałam okazje przeczytać wczoraj. Autorką jest Dominique Loreau- autorka bestsellerowej Sztuki prostoty. Dominique Loreau mieszka trzydzieści lat w Japonii. Przyjęła styl życia panujący w Japonii. Wyznaje zasadę "Mniej znaczy więcej", odnosząca się do wszystkich sfer życia- od materialnej po duchową. W poradniku "Sztuka sprzątania. Uporządkuj swój dom i swoje życie" autorka udowadnia, że dom ma być naszą oazą. Miejscem, gdzie tkwią zasoby naszej wewnętrznej siły i energii. Na kształt tej książki i na rady w niej zawarte bezapelacyjnie miało miejsce zamieszkania autorki.. Filozofię Wschodu "czuć" z każdego krótkiego rozdziału, które tworzą całość. To właśnie podczas pobytu inicjacyjnego w japońskiej świątyni Loreau dowiedziała się, czym naprawdę jest praktyka zen. Włożenie serca w pracę to ponowne znalezienie- za pośrednictwem wewnętrznej intuicji- motywacji, kiedy zaczyna nam jej brakować.- Jean- Claude Kaufmann Praktyka Zen uczy, by żyćw harmonii ze światem zewnętrznym i samym sobą, musimy żyć w zgodzie ze swoim domem. Człowiek jest związany ze swoim domem, tak, jakby on stanowił zaraz po skórze powierzchnie jego ciała. Niezależnie , czy jest on luksusowo wyposażony, czy bardzo skromny, człowiek musi go kochać i otaczać troską. Niby banalne stwierdzenia, ale dla Japończyków jest to podstawową wartością- czystość, ład i porządek. Książka składa się z dwóch zasadniczych części: porad teoretycznych i rad praktycznych. Język jest bardzo prosty i być może nie jest to, pozycja odkrywcza, ale bardzo miła i szybka w odbiorze. Rady praktyczne są o wiele ciekawsze , niż teoretyczne, gdyż te wieją lekko banałem i rzeczami, oczywistymi, które każdy zna , ale czy według nich postępuję, to już "inna para kaloszy"