Sztuka kochania

Pod tytułem "Sztuka kochania" autorstwa Owidiusza - rzymskiego poety, żyjącego w pierwszym wieku p.n.e., kryje się zbiór rad dla kochanków obu płci. Za spisanie ich, cesarz wygnał twórcę z Rzymu. Nie dziwię się tej decyzji. Podpowiedzi tu zawarte, gorszą przyzwoitych uczą wyuzdania, kłamstwa, zdrady, chełplenia się, egoizmu. Dużo w nich jednak prawdy o naturze kobiet i mężczyzn. Co do jakości literackiej mam spore zastrzeżenia. Być może w starożytności utwór mógł uchodzić za poemat, ale dziś co do formy kompletnie się zestarzał. Mało tu przenośni, a re co są wyglądają bardzo nieudolnie. W utworze zwanym przez autora pieśnią, nie odnalazłem piękna. Wszystko napisano wprost, brakło tajemnicy, szukania sensu ukrytego. Lektura męczyła mnie, prawie nic nie dając w zamian. Owidiusz sam opiewa "pieśni swe natchnione", myślę że ocenę utworu powinien zostawić odbiorcom. W "Sztuce kochania" nie ma mowy o kochaniu, ale o podrywaniu, seksie, a nawet gwałcie. Nie polecam. Stawiam 6/10.