Sztorm stulecia

„UKRADŁ KSIĘŻYC I SPROWADZIŁ WIATR” Na wyspie Little Tall, gdzie wszyscy się znają, a dzień przypomina jeden z odcinków telenoweli, pojawia się tajemniczy nieznajomy. Zbiera się sztorm, zaś miejscowy konstabl i jego zastępca zostają wezwani do miejsca przestępstwa. Nieznajomy mężczyzna zamordował z zimną krwią staruszkę. Na odizolowanej małej wysepce, ludzie zostają uwięzieni z monstrum, które zmusi ich do czynów, za jakie przyjdzie im słono zapłacić. Potwór, który przybył na Little Tall ze specjalną misją i nie odpuści, póki nie osiągnie celu. Już na wstępie czytam, że książka ma formę scenariusza. Pan King rozlegle przedstawił nam swój punkt widzenia i podał powody owego, nowego doświadczenia. Historia jest urzekająca i niebanalna. Obudziła we mnie grozę i poczułam klimat, niczym ze starego „Omenu” czy „Egzorcysty”. W końcu miałam swoje groteskowo upragnione dreszcze, jakich dawno nie odczułam czytając jakikolwiek horror. Ten nieznany demon i cytaty z biblii; a przy tym smutne zakończenie uczyniły z niej wybitną. I gdyby nie forma, która jednak nie przypadła mi za bardzo do serca, to „Sztorm stulecia” uznałbym za jedną z najlepszych książek, jakie czytałam.