Szlak umrzyka

Przychodzę dziś do Was z wyjątkową książką, która wraz z „Na południe od Brazos” i „ Ulicami Laredo” wchodzi w skład epickiej tetralogii o Dzikim Zachodzie. Dawniej gdyby ktoś mi powiedział, że będę zaczytywał się w westernie, puknąłbym się w czoło i odpowiedział „NIE MA MOWY!”. Dzisiaj książki napisane przez Larry’ego McMurthry’ego traktuję jako jedne z najważniejszych dzieł z jakimi miałem przyjemność obcować. „Szlak umrzyka” to trzecia część niesamowitych przygód Augustusa Mc Crae i Woodrowa Calla – przyjaciół, których ciężkie czasy połączyły przyjaźnią wyjątkową. A przyjaźń to przecież jedno z najcenniejszych doświadczeń w życiu każdego człowieka. Jako czytelnicy jesteśmy obserwatorami ich relacji, która w wielu momentach zostaje wystawiona na próbę. Rywalizacja, zazdrość, różnice zdań wywołują napięcia, jednak konflikty wzbogacają bohaterów i wzmacniają ich przyjacielskie więzi. W tej części Call i Gus jako młodzi mężczyźni dołączają do Strażników Teksasu i wyruszają w dalekie, niebezpieczne podróże by odkryć część Zachodniego Teksasu i Nowego Meksyku. W ślad za nimi podążają Komanczowie i Apacze, którzy niemal na każdym kroku czają się by zdobyć swój kolejny skalp. Śmierć w tak trudnych warunkach, gdzie dni są upalne, a nocą można zamarznąć, gdzie za rogiem czają się niebezpieczne zwierzęta i brakuje jedzenia, jest na porządku dziennym. Książkę (podobnie jak pozostałe dwie części) czyta się w zasadzie jednym tchem. Język jakim posługuje się autor jest niezwykle przystępny i tworzy napięcie narracyjne, które utrzymuje się na stałym poziomie. Wielkie brawa dla tłumacza za genialny przekład i brak cenzury związanej z poprawnością polityczną. Ilość przygód i ciągła niepewność tego czy bohaterom uda się osiągnąć zamierzony cel sprawia, że naprawdę ciężko jest się oderwać od lektury. Podsumowując….Cała trylogia łączy w sobie główny motyw podróży i przygody tworząc genialne dzieło z wielowątkową historią i nietuzinkowymi postaciami. Takie książki są wartością samą w sobie więc warto je czytać, trzeba do nich wracać i je polecać.