Sześć historii lirycznych

W pięciu rozdziałach, na stu trzydziestu pięciu stronach, historie opowiedziane piórem poety nietuzinkowego. Pozornie proste słowa, elegancko wyrymowana – bądź i nie – rzeczywistość dnia powszedniego, a między nimi perełki: sonety przypominające twórczość dawnych klasyków gatunku. Fantastycznie manewrując stylami, autor sprawia, iż smakując lekturę nie czuje się jej ciężaru, a wręcz przeciwnie: lekkość pozwalającą zintegrować się z poruszanym tematem. Strofy Jana Stanisława Kiczora to poezja do kontemplacji w samotnej ciszy, bowiem tylko ona daje gwarancję pełnego jej przeżycia, jako że dobrą poezję się przeżywa, mimo iż ta trzyma się ziemi i związanych z nią spraw, bowiem autor zdecydowanie i z rozmysłem unika błądzenia po obłokach, udowadniając że proza życia też może być niezłą poezją. Reasumując: jeśli nie jesteś Homo sapiens, ta poezja nie jest dla ciebie. Po prostu. (Anna Ciupińska)