Szepty z wyspy samotności

Na wzmiankę o wyspie Spinalonga natknęłam się w jednej z książek Magdy Knedler z cyklu "Komisarz Anna Lindholm" i kiedy dowiedziałam się, że wyspa będzie tematem kolejnej powieści autorki, wiedziałam, iż muszę ją przeczytać. "Szepty z wyspy samotności" jest książką bardzo różniącą się od dotychczasowych powieści Pani Magdy, budzącą wiele emocji, skłaniającą do refleksji i przemyśleń. Spinalonga to wyspa położona 20 km na wschód od Krety, na którą od początku XX wieku byli zsyłani ludzie chorujący na trąd - bogaci i biedni, wykształceni i nie, oderwani od rodzin i samotni, silni psychicznie i sfrustrowani chorobą, świadomi, iż wyspa będzie ich jedynym miejscem życia. To przerażająca perspektywa, kiedy wokół siebie widzi się jedynie ludzi coraz bardziej dotkniętych chorobą, coraz bardziej bezradnych, z wyraźnie odciśniętym piętnem nieuchronnej śmierci. Akcja powieści podzielona jest na trzy części, które są w jakiś sposób ze sobą powiązane, aczkolwiek początkowo bardzo trudno się połapać w fabule, zwłaszcza gdy nie zna się poruszanego w niej tematu. Zaczyna się od niespodziewanej wizyty Agi, niewidzianej od siedemnastu lat dawnej dziewczyny Mirka, mieszkającej obecnie na Krecie, która prosi go o przyjazd na wyspę. Potem cofamy się do roku 1936, aby poznać zapiski z dziennika młodego mężczyzny odizolowanego na wyspie Spinalonga - Thimiosa Demetriou. Następnie przenosimy się na Kretę do roku 1966, do zapisanych wspomnień kolejnej ważnej postaci powieści - Talosa Samarasa, którego poznajemy jako trzynastolatka, chłopca specyficznego i bardzo dziwnego. Później natomiast zagłębiamy się w tajemnice korespondencji Marii i Cataliny. Te czasokresy przeplatają się z czasami współczesnymi, czyli z rokiem 2019. Co łączy te wszystkie postacie, w jaki sposób los powiązał ich życie? Wszystkie te wątki mają jakąś wspólną nić, coś co je wiąże i przenika, co prowadzi do wspólnego mianownika. Bo splata się tu współczesność z mitologią, życie z mitem. Knedler sięgnęła do mitu o labiryncie budowanym przez Dedala, tworząc ze swojej powieści pewien labirynt, z którego wyjście każdy z nas musi odnaleźć sam. To przepiękna, klimatyczna, nastrojowa, miejscami smutna i wzruszająca historia z tajemniczej greckiej wyspy, która dziś nagminnie odwiedzana jest przez turystów. Historia odwagi, poświęcenia, namiętności, tragedii choroby oraz siły miłości.