Szepty drewnianych papug

Michalina wychowywała się w nieco ekscentrycznej rodzinie - matka zarabiała przepowiadając przyszłość z kart, ojciec pisała bez większego sukcesu wiersze, nie przejmując się specjalnie bieżącymi sprawami. To nastolatka dbała o w miarę normalne funkcjonowanie rodziny, o porządek, zakupy, bieżące rachunki, czego miała, wobec postawy i zachowania rodziców, po prostu dość. Wyjazd na studia zwolnił ją z tych obowiązków, a do tego przy boku miała kochanego chłopaka - Roberta. Małżeństwo, jakie zawarli młodzi po skończeniu studiów, okazało się jednak pomyłką, co przewidywała matka Michaliny. Mąż kobiety obsesyjnie sam kreślił kształt ich wspólnego życia, on decydował o wszystkim, narzucając żonie sposób postępowania, zachowania, grono znajomych. Ale w pewnym momencie przekroczył granice i Michalina postanowiła od niego uciec, znajdując schronienie i wsparcie u swojej babki, z którą praktycznie nie utrzymywała kontaktu z powodu jakiegoś rodzinnego konfliktu sprzed lat. To ciekawie opowiedziana historia o rodzinnych sekretach, dawnych urazach, żalach, poczuciu zranienia czy krzywdy, które kumulowane przez lata rzutują na życie bohaterów, na rodzinne więzi, skrzywione relacje. To również opowieść o miłości, dojrzewaniu, o poszukiwaniu własnego miejsca w życiu, własnej wartości, ale też o poszukiwaniu prawdy sprzed lat, która poróżniła matkę i babkę Michaliny. Czyta się nieźle, choć niczym specjalnie się nie wyróżnia.