Szczodry

Po dość słabym ale niezbędnym „Śmiałym” będącym przygotowaniem do dania głównego, zawiązaniem fabuły, przedstawieniem postaci i ukazaniem tła historycznego przechodzimy do części drugiej cyklu o Bolesławie II. W „Szczodrym” akcja rozgrywa się wokół sprawy uzyskania królewskiej korony i konfliktu z biskupem Stanisławem. Spotykamy już prawie trzydziestoletniego mężczyznę, który w pełni świadomie prowadzi dyplomatyczne gry i ma jasno określony cel. Ewoluuje i ponosi konsekwencje swoich decyzji. Oczywiście mamy też elementy wierzeń ludowych nierozerwalnie związanych z twórczością pani Elżbiety. Minusem są krótkie rozdziały a przez to rwana akcja i zbyt mała szczegółowość fabuły. Na pewno wielkim plusem tej duologii jest umiejętne i ciekawe „łatanie” często wykorzystując wątki fantastyczne białych plam w polskiej historii bez strat dla fabuły i przy zachowaniu jednak wielu niedomówień. Kolejnym do opisania władcą Polski jest Władysław Herman. Czekam niecierpliwie na opowieść o nim.