Szczęśliwy książę i inne opowiastki

„… Jakoś jednak nie dane mu było zatroszczyć się o kwiaty, bo jego przyjaciel Młynarz ciągle przychodził, albo to zlecając mu jakieś pracochłonne zadania, albo prosząc o pomoc w młynie …” Przed Wami nowa publikacja, która przyciąga nie tylko wzrok, ale i wyobraźnię. Emocje, pasja i miłość w życiu człowieka odgrywają ogromną rolę. Przesłanie każdego opowiadania jest inne. Dotyka smutku, ale i radości. Potrzeba więc nie tylko ogromnej wrażliwości czytelnika, ale i odrobiny wytchnienia, by całkowicie oddać się lekturze. Autorem książki jest Oscar Wilde (1854-1900)– angielski poeta, prozaik, eseista i dramatopisarz, pochodzenia irlandzkiego. Cieszył się dużą popularnością jako autor powieści („Portret Doriana Graya”),opowiadań (m.in. historie z dreszczykiem i bajki) oraz sztuk teatralnych („Wachlarz lady Windermere”, „Bądźmy poważni na serio”). Znakomite bajki Oscara Wilde’a poruszą serca czytelników w każdym wieku. Pięć zebranych w tym tomie opowiadań („Szczęśliwy książę”, „Słowik i róża”, „Samolubny olbrzym”, „Prawdziwy przyjaciel”, „Prześwietna petarda”) jak wszystkie bajki z morałem przeznaczone są nie tylko dla dzieci, ale także dla dorosłych czytelników. Każda z tych pięknie opowiedzianych historii niesie finezyjną aluzję. Baśnie są zdecydowanie odmienne, we wszystkich jednak zawarte jest ważne przesłanie. Mówią o dobru i złu, pokazując, iż zło nie zawsze musi oznaczać nikczemność, gdyż wystarczy mu żywić się samolubstwem – a prawdziwa miłość ostatecznie zatriumfuje. Te czasem mroczne, a zarazem barwne opowieści traktują przede wszystkim o sobkostwie, współczuciu, chrześcijaństwie, wielkoduszności i miłości. Przyznam się szczerze i bez bicia, że najpiękniejsze dla mnie, jako czytelniczki jest opowiadanie pt. „Słowik i róża”. Cieszę się, że właśnie ta indywidualność, jest kwestią rozpoznawalności. 😉 Student rozpaczliwie poszukuje czerwonej róży dla kobiety, która mu się podoba. W jego ogrodzie nie ma ani jednej. Posłyszał to Słowik, który uwił sobie gniazdo w gałęziach dębu ostrolistnego. Czy owa wybranka będzie warta tytułowej róży? Słowik okaże się być dobrym pomocnikiem. Czerwona róża ma moc, to symbol krwi i miłości. Ona jest ponad innymi. Białe kwiaty są niczym górski śnieg, żółte niczym bursztyn, ale krzew czerwonej róży, jak na złość nie ma żadnego kwiatu. By go zdobyć, potrzeba nie lada ofiary. Słowik musi zaśpiewać najpiękniej, jak potrafi i napełnić krzew krwią serdeczną z piersią nadzianą na kolec. To ogromne poświęcenie aby zakwitł choć jeden kwiat. Śmierć to wysoka cena za czerwoną różę, ale miłość jest lepsza niż życie. Odbiorca zaczyna rozumieć kwestie etyczne i filozoficzne. Miłość jest bowiem mądrzejsza od filozofii, jakkolwiek ta byłaby mądra i potężniejsza niż władza, jakkolwiek ta byłaby potężna. Usta mogą być słodkie, jak miód, a oddech aromatyczny niczym kadzidło. Szkarłat róży ma wyjątkową barwę. Gdzie tu nasza modna logika w szarej codzienności? Miłość to zachłanne uczucie. Czy poświęcenie słowika nie było zbyt wielkie? Mamy czasy, gdy wszystko ocenia się wedle praktyczności. Nie wiem czy to dobre … Nie będę zdradzać finału, ale z pewnością docenicie kunszt samego artysty. Ciekawa jestem, które z tych przedziwnych opowieści przypadną Wam do gustu. Publikacja uzupełniona jest czarno – białymi ilustracjami. 😉 Czekam na wiadomości prywatne. 😉 Gorąco polecam Katarzyna Żarska http://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: ZYSK i S – KA Premiera: 21.12.2021 r. Seria: Mała klasyka Wydanie I w tej edycji Ilustracje: Charles Robinson Tłumaczył: Jerzy Łoziński Oprawa: twarda Liczba stron: 120 (nowość wydawnicza)