Szczęście za progiem

Strasznie nie wiem,co mam o tym napisać.Dziwna książka,z jednej strony straszny stereotyp.Że na wsi,to tylko bieda,ciemnota i głód. Z drugiej strony.Jest to zabawna książka.O pewnej dziewczynie,która poszukuje szczęścia w Stolicy. Ja jako mężczyzna,chyba nie byłem dobrym odbiorcą tej książki. Bo nie nie mogłem się za bardzo w niej odnaleźć. Podobała mi się wycieczka na Martynkę.Bo i wyspa ładna i akcja tam opisana też nie jest zła. Tylko,że w większości to było dla mnie w stylu marzeń zakochanej nastolatki. Cóż przeczytana,wraca do biblioteki.I koniec przygód z tą książką.