Święty kamień

Panie Cussler, człowiek winien uczyć się całe życie, jak ma zamiar pisać książki sensacyjne, które nie ocierają się o śmieszność. Pana nieuctwo sprawia, że niniejsza książka awansuje na poziom takich idiotycznych produkcji z Hollywood, jak np. „Rekinado”. Eksplodująca planeta blisko macierzystej gwiazdy, naprawdę? Odłamki zdolne opuścić układ tej gwiazdy z samego dna jej studni grawitacyjnej? Einstein się przewraca w grobie. Promieniotwórczy iryd? Naprawdę? Ten pierwiastek ma dwa stabilne izotopy z 114 i 116 neutronami i jest bardzo cenny, występuje śladowo w przyrodzie, ale jego izotopu promieniotwórczego nie uświadczysz, bo izotop, którego stała połowicznego rozkładu wynosi 241 lat zanim by tu doleciał przez kosmos - rozpadłby się, a poza tym takie pierwiastki powstają prawdopodobnie tylko przy zderzeniu w których udział biorą gwiazdy neutronowe. To gwiazdy wybuchają, Panie Cussler, nie planety. Wirus pożerający tlen jak czarna dziura materię aż powstaje próżnia? Z tlenu - NIC? Pseudoczarnedziury z selektywnym gustem? Antyperpetuum mobile? Cóżeś tam Pan nawymyślał, Panie Cussler? Pomijam już te bzdury z bieganiem po świątyniach muzułmańskich bezkarnie i buszowaniu w ich artefaktach, już widzę tę łatwość z jaką miliarder-karaluch realizuje swoje cele. Tyle, że tego typu bzdury traktuję z przymrużeniem oka, ale nieuctwa nie znoszę.