Świetlisty miecz

No dobra, to nie jest typowe fantasy, a bardziej retelling. Mamy tu post-Camelotowy bajzel – Artur nie żyje, rycerze się pogubili, a główny bohater to bękart, który próbuje coś z tym wszystkim zrobić. I nie, nie jest superbohaterem, który nic nie umie, a potem zbawia świat, więc tu pierwszy ukłon dla autora. Książka jest gruba jak encyklopedia, ale wciąga – trochę jak serial, w którym zawsze się myśli „jeszcze jeden odcinek” i nagle jest trzecia w nocy. Sporo tu gadania (fajnego!),moralnych dylematów i smutnych wspomnień – ale też świetny klimat i humor w stylu „życie mnie kopie, ale przynajmniej mam miecz” ⚔️😂 Nie znajdziecie tu akcji co stronę czy magii uderzającej z każdej strony, ale za to świat i postaci mają głębię. To chyba najbardziej ludzka wersja rycerzy Okrąglego Stołu, jaką znam i za to drugi i największy ukłon dla autora. Uwielbiam legendy arturiańskie i ta wersja mnie nie zawiodła. Czytajcie❣️