Święta noc

Liczy się tylko prawda * - tak rozpoczyna się opowieść tkana za wspomnień starej już Zahry – bohaterki „Dziecka piasku”. W tym tomie, będącym kontynuacją jej losów, opowieść wraca do miejsca, w którym skończyła się poprzednia historia - do placu, gdzie kolejni narratorzy opowiadali historię tej niezwykłej kobiety. Każda z opowieści była prawdopodobna, bo każdy z narratorów uzurpował sobie prawo do poznania prawdy, żadna z nich jednak nie zawierała prawdy. Na koniec słynny bajarz odchodzi, zabierając ze sobą tom, w którym litery wyblakły i są nie do odczytania. Wiele lat później głos zabiera sama bohaterka, ukryta wtedy w tłumie słuchaczy. Po chwili jednak pojawia się sprostowanie jej początkowych słów: To, co pragnę wam wyznać, przypomina prawdę. Cóż jest bowiem prawdą? Opowieść o własnym życiu? Relacja innych? Czy życie samo w sobie? Któż to odgadnie? Jeśli pojawia się jasność w tej kwestii - trwa ułamek sekundy i kończy się wraz z ostatnim oddechem oświeconego. A wtedy już nie sposób podzielić się odkryciem z innymi...