Światła w oknach

Oczy przyciąga idealnie dopasowana do treści powieści okładka. Chciałoby się poznać jakie ludzkie dramaty kryją się za światłami okien jednego ze śląskich blokowisk w Mysłowicach. Czytelnik ma okazję poznać życie kilku mieszkańców tego samego bloku, znających się od dawna sąsiadów, jednak wobec siebie anonimowych. Wybrani bohaterowie są w powieści jednocześnie jej narratorami. Zakonnica postanawiająca zaopiekować się chorą siostrą, śmiertelnie chory muzyk, emerytowany lekarz, schorowana wdowa, matka samotnie wychowująca dziecko to ludzie mający problemy z dokonywaniem życiowych wyborów. Każdy z wybranych narratorów to osoba nie akceptująca siebie, swoich wyborów życiowych, po przebytych trudnych doświadczeniach życiowych a przede wszystkim pozbawiona bliskości i więzi rodzinnych. Dwoje bohaterów zmaga się z niewyobrażalnym cierpieniem choroby nowotworowej, inny z traumatycznym przeżyciem z dzieciństwa, niemal wszyscy poszukują wytchnienia i ulgi w narkotykach, alkoholu potęgując w ten sposób niemożność zerwania relacji z patologiczną przeszłością. Jednak cechą, która łączy wszystkich jest wielka samotność, nie tylko życie w pojedynkę, ale też w oderwanych związkach, bez więzi i bliskich rodzinnych relacji. Samotność, która często nie pozwala nawet na ratunek w chwilach zagrożenia życia, mimo że ktoś mieszka obok. Bardzo ciekawa lektura kierująca nasze myśli w stronę naszego życia i ludzi nas otaczających.