Świadomy wybór

Izabela M. Krasińska to jedna z moich ulubionych polskich autorek, gdyż nie pisze banalnych historii z wyolbrzymionymi problemami i ckliwą miłością pomiędzy wyidealizowanymi bohaterami. Tym razem pisarka wybrała bardzo kontrowersyjny temat, który budzi mnóstwo emocji zarówno w osobach, których on dotyczy, ale też w osobach postronnych, które lubią wsadzać nos w nieswoje sprawy. Ale do brzegu :) Mieć dziecko albo nie mieć - oto jest pytanie i główny problem, który porusza autorka, przedstawiając różne postawy swoich bohaterów w powieści. Lena i Michał zgodnie ustalili, że nie chcą mieć dziecka. Niestety regularnie są z tego powodu atakowani przez jednych i drugich rodziców oraz rodzeństwo, wyzywani od egoistów, podpytywani o przyczynę, dla której parę lat po ślubie w ich domu nie biega potomek. Każde spotkanie z rodziną jest gehenną. Oliwy do ognia dolewa jeszcze matka Michała, która od samego początku nie cierpi Leny i właśnie ją wini za brak potomstwa. Zakłamanie tej kobiety jest po prostu wzorcowe, gdyż jest głęboko wierzącą katoliczką, która co chwilę lata do kościoła, a w domu żywi głęboką nienawiść do synowej. Brawo! Czy w tej sytuacji Lena i Michał odważą się przyznać, że nie chcą mieć dzieci? Iza i Dominik są bezdzietną parą. Niestety ich zdania na temat posiadani dzieci są podzielone. Ona nie chce, on chce. Nie potrafią ze sobą rozmawiać, a jak już próbują, nie przyjmują argumentów drugiej strony. Dominik jest w lepszej sytuacji, ponieważ ma za sobą apodyktyczną matkę, przekonaną o swej nieomylności i robiącą ferment w już i tak skonfliktowanym małżeństwie. Dopóki Izabela nie zachodzi w ciążę, małżonkowie mogą po prostu przerzucać się argumentami i to w nieskończoność. Mimo wszystko nie polubiłam tego bohatera za bagatelizowanie problemów psychicznych żony i brak zrozumienia. Czy w końcu nieomylny Dominik pójdzie po rozum do głowy i okaże żonie empatię? Kolejna para to Igor i Roksana. On - zakochany w swojej żonie mąż, niepozorny, nieśmiały o dobrym charakterze. Ona - atrakcyjna fizycznie i wyrachowana kobieta, jednocześnie złośnica, zołza, która nie potrafi docenić swojego męża. Oboje już trzy lata starają się o dziecko, lecz nic z tego nie wychodzi. Jest więc powód, żeby Roksana naśmiewała się z męża i kpiła z niego do członków rodziny. On ciężko pracuje, by zapewnić jej życie na wysokim poziomie, jest przy tym wierny jak pies. Czy Roksana zajdzie w końcu w upragnioną ciążę? Sabina i Krystian to jedyna para, która posiada dziecko - dziesięcioletniego Oskara. Para, która wzięła ślub, bo zaliczyła wpadkę. Prawdopodobnie Krystian nigdy nie ożeniłby się z Sabiną, gdyby nie ciąża. Była po prostu jedną z wielu biuściastych blondynek, które spotkał na swojej drodze życia. Sabina z kolei złapała pana boga za nogi. Sama pochodziła z patologicznej rodziny, w której kobiety rodziły dziecko za dzieckiem i klepały biedę z mężami - pijakami. Jej co prawda udało się wyrwać, ale nie robiła nic, żeby być niezależną. Uwiesiła się na swoim mężu jak bluszcz i korzystała z pieniędzy, które jako budowlaniec zarabiał w Niemczech jej mąż. Gdy ten zjeżdżał do Polski udawała dobrą gospodynię i kucharkę. Gdy go nie było, zaniedbywała syna, nie gotowała obiadów, w domu panował bałagan. Jak widać, wszystkie pary mają swoje problemy, z którymi niejeden czytelnik może się zidentyfikować. Problemy, które wzbudzają emocje. Czy bohaterowie dojdą między sobą do konsensusu? Pogodzą się, znajdą szczęście niezależnie od durnych argumentów typu szklanka wody na starość? Serdecznie polecam zapoznać się z ich historiami.