Świadomi rodzice. Budząc siebie wzmacniasz swoje dziecko

Książka jest wyraźnie skierowana do rodziców nastolatków. Szkoda, że nie zauważyłam tego wcześniej, bo moje dziecko jest jeszcze małe. Z drugiej strony mam w swoim otoczeniu sporo dzieci w różnym wieku, więc coś tam o nastolatkach już wiem i chętnie dowiem się więcej na przyszłość. Przykłady rodziców i ich dzieci, które podaje autorka, często wydają mi się bardzo skrajne. Pojawia się przemoc słowna i fizyczna; poniżanie, wyzwiska czy popychanie dzieci. Wiem, że takie sytuacje się zdarzają, ale trudno mi się z nimi utożsamić, przez co wiele historii zupełnie do mnie nie trafia. Dodatkowo sporo z nich jest niedokończonych i nie wiadomo, czy dana sytuacja faktycznie została rozwiązana. Autorka opisuje też różne trudności w nawiązywaniu kontaktu i inne zachowania, które łączy z niezaspokojonymi potrzebami emocjonalnymi dziecka we wczesnym dzieciństwie. Teoretycznie brzmi to sensownie, ale wszystko pozostaje na bardzo ogólnym poziomie. Choć autorka zapewnia, że da się to odwrócić, w książce brakuje konkretnych wskazówek, co faktycznie zrobić w praktyce. Mam przez to wrażenie, że książka sporo diagnozuje i obiecuje, ale niewiele oferuje w kontekście realnych działań. W efekcie okazała się dla mnie mało przydatna, choć rozumiem, że dla rodziców będących w ciągłym konflikcie ze swoimi dziećmi może być naprawdę pomocna. Mimo wszystko dla mnie sednem tej książki było przypomnienie o byciu naprawdę obecnym przy dziecku i o zaakceptowaniu faktu, że jest ono osobną, niezależną od nas osobą. Chodzi o świadome rodzicielstwo. Takie, w którym mamy intencję i uważność, bo to, co robimy tu i teraz, ma największe znaczenie. Dr Tsabary wielokrotnie podkreśla, żeby odłożyć na bok własne ego i oczekiwania oraz pomóc dzieciom zrozumieć, że prawdziwe, autentyczne życie daje najwięcej zdrowia i satysfakcji. Nie chodzi o wychowywanie pomniejszonej wersji siebie, tylko o wspieranie dziecka w byciu sobą.